Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 6 [കമൽ]
മേഴ്സിയാ.” “ആ... താനോ? എന്താ മേഴ്സി?” ജിതിൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി 'അമ്മ കേൾക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് അകത്തേക്ക് എത്തി നോക്കി ചോദിച്ചു. “ജിത്തൂ, ഞാൻ അന്ന് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ? ഓർക്കുന്നോ?” “അതിന് താൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നല്ലോ? പിന്നെ പറയാം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്?” “ആ... അതു തന്നെ. നാളെ വരില്ലേ? ഞാൻ അതൊന്ന് കൻഫോം ചെയ്യാൻ വിളിച്ചതാ.” “മേഴ്സി, ഞാനിപ്പോ അങ്ങനെ പുറത്തേക്കൊന്നും ഇറങ്ങാൻ പറ്റിയ അവസ്ഥിയിലല്ല. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അറിഞ്ഞു കാണുമല്ലോ?” “ഞാൻ അറിഞ്ഞരുന്നു. ഐ ഫീൽ സോറി ഫോർ യൂ. പക്ഷേ നാളെ വരണം. വരില്ലാന്ന് പറയല്ലേ, ഞാൻ തനിക്ക് വേണ്ടി വെയ്റ്റ് ചെയ്യും.” “എന്താണെങ്കിലും ഇപ്പൊ പറഞ്ഞു കൂടെ? എന്തിനാ നാളെ?” “ജിതിൻ പ്ലീസ്, എനിക്ക് തന്നെ അത്രക്ക് വിശ്വാസമായത് കൊണ്ടല്ലേ തന്നോട് പറയാം എന്നു വച്ചത്? ഫോണിൽ കൂടി പറയാൻ പറ്റിയ കാര്യമല്ല. ദേ, ആണുങ്ങളായൽ വാക്കു മാറരുത്.” “അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഞാൻ വരാം. താനിപ്പോ ഫോൺ വച്ചോ. അല്ല, ഈ നമ്പർ എങ്ങനെ കിട്ടി?” “സ്കൂളിലെ ഫേമസ് ആയ ഒരാളുടെ ഫോൺ നമ്പർ കിട്ടാനാണോ പാട്? ഒക്കെ, അപ്പൊ നാളെ ഒരു മൂന്ന് മണിയാവുമ്പോ എത്തുന്നത് പോലെ വരണേ... ബൈ...” മേഴ്സി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ഇനി ഇതെന്തു കുരിശാണാവോ. ജിതിൻ റിസീവർ വച്ച് മുകളിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അംബികാമ്മ അകത്തു തുണി മടക്കിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു,, “മേഴ്സി എന്തു പറഞ്ഞു ജിത്തൂ? എന്തിനാ ആ കൊച്ച് വിളിച്ചത്?” “അമ്മ പേരൊക്കെ എങ്ങനെ കണ്ടു പിടിച്ചു?” “ആ കൊച്ചു പറഞ്ഞു. അല്ലാണ്ട് ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയനാ? ആട്ടെ, എന്താ ആ കൊച്ച് പറഞ്ഞത്? എന്തോ ഉടായിപ്പ് മണക്കുന്നുണ്ടല്ലോ?” “ഒരുടായിപ്പും അല്ല എന്റെ പൊന്ന് അംബികാമ്മേ, അവൾ കുറച്ചു നാൾ സ്കൂളിൽ വന്നില്ല. അപ്പോൾ മിസ്സ് ആയ പ്രോജക്ട് തീർത്തു കൊടുക്കാൻ എന്നെ വിളിച്ചതാ, അവളുടെ വീട്ടിലോട്ട്.” ജിത്തൂ വായിൽ തോന്നിയത് പറഞ്ഞു. “മം... കണ്ട ക്രിസ്ത്യാനി പെണ്ണുങ്ങളെ വിളിച്ചോണ്ട് വന്നാൽ ഞാൻ വീട്ടിൽ കയറ്റില്ല പറഞ്ഞേക്കാം.” “ഒന്ന് പോയേ മമ്മീ, ഒരു തമാശക്കാരി വന്നേക്കണു.” “ദേ, നീയോ
💬 Comments
View all comments