Chapter Title : കോകില മിസ്സ് [കമൽ]

അവൻ ഉപയോഗിച്ച് മുഷിഞ്ഞപ്പോൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളാണ് താനിപ്പോൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഇതു വരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം സ്വപ്നമായിരുന്നോ? താൻ വളർന്നതും ജോലി ലഭിച്ചതും നഗരത്തിലേക്ക് മാറിയതും എല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി. “ടാ ജിത്തൂ... എടാ പോയി കുളിക്കാൻ...” മുറിക്ക് പുറത്ത് അമ്മയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്നു. അവൻ പെട്ടെന്ന് മേശവലിപ്പ് തുറന്ന് മുകളിൽ തന്നെ വച്ചിരുന്ന ഡയറിയെടുത്തു. പുതുമ മാറാത്ത ഡയറി അവൻ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. ഒന്നു തുറന്ന് നോക്കി വെപ്രാളത്തോടെ പേജുകൾ മറിച്ച് അവസാനമായി എഴുതി നിർത്തിയിടം തിരഞ്ഞു. മേയ് 31, 2010. നാളെ സ്കൂൾ തുറക്കും. കോകിലമിസ്സിനെ നാളെ മുതൽ കാണാം. I am excited... മൂന്ന് മാസം എങ്ങിനെ പിടിച്ചു നിന്നു എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. എനിക്ക് സാന്തോഷം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. വേറെ ആരോടും എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റില്ല. സോ, ഐ ആം ടെല്ലിങ് യു മൈ സ്വീറ് ഫ്രിൻഡ്‌... അവന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി രണ്ടു തുള്ളി ഡയറിക്കുറിപ്പിൽ വീണ് മഷി പടർന്നു. നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാൻ അവന് പ്രയാസമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ അന്നവൻ കണ്ട ഡയറിക്കുറിപ്പിലെ രണ്ടു വരികൾ മതിയായിരുന്നു കടലിരമ്പുന്ന മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ. അവൻ ഡയറി മാറോടണച്ചു കൊണ്ടു കണ്ണു തുടച്ചു. താഴേക്കിറങ്ങി അമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ച് അടുക്കാളവാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി പല്ലു തേച്ചു. അമ്മയെടുത്തു തന്ന തോർത്തും കൊണ്ട് കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ പ്രഭാകരൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “സാറേ... പെട്ടെന്ന് കുളിച്ചിറങ്ങണം. ആദ്യ ദിവസം തന്നെ സ്കൂളിൽ വൈകിച്ചെന്ന് ഉള്ള ഇമ്പ്രെഷൻ കളയണ്ട. നിങ്ങടെ ആനുവൽ ഡെയ്ക് സ്റ്റേജ് കെട്ടാനുള്ള മെറ്റീരിയൽസ് ഞാനാ സ്പോണ്സർ ചെയ്തിരിക്കുന്നെ. പഠിപ്പിലോ പിന്നിലാ... നീയെന്റെ മാനം കളയരുത്.” ജിത്തു ഒന്നും മിണ്ടാതെ അച്ഛനെ നോക്കി ചിരിച്ച് കുളിമുറിയിൽ കയറി. തുറന്ന ഷവറിൽ നിന്നും ചീറ്റിയ വെള്ളത്തുള്ളികൾ കൊത്തി വെച്ചത് പോലുള്ള അവന്റെ ശരീരപേശികളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി. സ്ഥിരമായി വൈകീട്ട് കയ്യിലെടുത്ത് ഓമനിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന താഴേക്ക് വളഞ്ഞു തൂങ്ങിയ അസാമാന്യ വലുപ്പമുള്ള പുരുഷലിംഗം അവൻ എടുത്തുയർത്തി ഒന്ന് നീട്ടിക്കുടഞ്ഞു. ഇത് തന്റെ പുനർജന്മമാവാം.