Chapter Title : കോകില മിസ്സ് [കമൽ]

ഈ ജന്മത്തിലെങ്കിലും അവളെ തനിക്ക് വേണം. പ്രായത്തിന്റെയോ മതത്തിന്റെയോ ഒരു കെട്ടുപാടുകളും ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾക് പ്രണയിക്കണം. പക്ഷെ അതിനെല്ലാം മുൻപ് തനിക്ക് ചുറ്റും എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയണം. മുതിർന്ന മനസ്സും കൗമാരം വിടാത്ത ശരീരവുമായി അവൻ കുളിച്ചിറങ്ങി. മുറിയിലെത്തി അലമാര തുറന്ന് സ്കൂൾ യൂണിഫോം എടുത്തണിഞ്ഞു. മുടിയിൽ വെളിച്ചെണ്ണ വാരിപ്പൊത്തി കണ്ണാടി നോക്കി ഒരു വശത്തേക്ക് ചീകി വച്ചു. അലമാരായടച്ചപ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ അവന്റെ രൂപം കണ്ട് അവന് ചിരി വന്നു. പ്രാതൽ കഴിച്ച് അമ്മയോടും അച്ഛനോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് മുൻപേ ഒരുക്കി വച്ചിരുന്ന ബാഗുമെടുത്ത് അവന്റെ BSA സൈക്കിൾ ഉന്തി റോഡിലേക്കിറക്കി സ്കൂൾ ലക്ഷ്യമാക്കി ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. ലോനപ്പെട്ടന്റെ പലചരക്കുകട, നാട്ടിലെല്ലാവരും തെയ്യം എന്ന് കളിയാക്കി വിളിക്കുന്ന തിയ്യമ്പുവേട്ടന്റെ പഴയ കുമ്മായം തേച്ച ഓടിട്ട വീട്, കോളജിലേക്ക് ബസ്സ് കയറാൻ വരുന്ന ചേച്ചിമാരെ പഞ്ചാരയാടിക്കാൻ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിരന്നു നിൽക്കുന്ന കാമുകവൃന്ദം.... പോകുന്ന വഴി അവൻ കാണാറുണ്ടായിരുന്നു സ്ഥിരം കാഴ്ചകൾ കണ്ട് അവന്റെ ഉള്ളു നിറഞ്ഞു. ഈ കാഴ്ചകളെല്ലാം നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടും അതേ കാഴ്ചകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരഭാവമുണ്ടാക്കി. നേതാജി മെമ്മോറിയൽ ഹയർ സെക്കണ്ടറി സ്കൂൾ. സ്കൂളിലേക്കുള്ള ആർച്ചിന്റെ മുൻപിൽ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി നിർത്തി സ്കൂൾ ബോര്ഡിലേക്ക് ജിത്തു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആദ്യമായി കാണുന്നത് പോലെ. അവിടെ നിന്നും നൂറു നൂറ്റമ്പത് മീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് സ്കൂളിലേക്ക്. അവൻ നിൽക്കുന്നിടത്തു നിന്ന്‌ സൈക്കിൾ തള്ളിക്കൊണ്ട് പോകാനേ അനുവാദമുള്ളു. സൈക്കിളിൽ നിന്നിറങ്ങി അവൻ ചുറ്റുപാടുകൾ വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്‌ നടന്നു. ചുറ്റിലും പല ക്ലാസ്സുകളിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾ നടന്നു പോകുന്നു. പക്ഷെ മനസ്സ് നിറയെ അവളായിരുന്നു. കോകില.... കോകില മിസ്സ്‌. ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിലിട്ടുരുട്ടി അവൻ ഓരോ അടിയും കരുതലോടെ എടുത്തു വച്ചു. സ്കൂളിൽ അവനൊരു ഇരട്ടപ്പേരുണ്ടായിരുന്നു. തോൾ ചരിച്ച് മോഹൻലാലിനെപ്പോലെ നടന്നിരുന്ന അവനെ പിള്ളേർ ‘എട്ടേ പത്തേ’ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ത്ന്റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ സ്കൂളിന്റെ രണ്ടാം നിലയിൽ നിന്ന് സയൻസ് ബാച്ചിൽ തോറ്റിരിക്കുന്ന രണ്ടു മുതുക്കന്മാർ വരാന്തയിൽ നിന്ന്‌ തന്റെ നടത്തം അനുകരിച്ച് ഇരട്ടപ്പേര് വിളിച്ചു കളിയാക്കും.