Chapter Title : കൂരാചുണ്ടിലെ ന്യുഇയർ രാവ് [മീര വിശ്വനാഥ്]

ടൈറ്റാണ്... മാത്രമല്ല ഓപ്പണ് ടൈപ്പും...

"ഓഹോ... എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴാണോ പറയുന്നത് ... അപ്പോഴേ പറയേണ്ട.... ഇതിപ്പോ കഴിഞ്ഞിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടെന്താ.... " നസീമയും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല.

"എന്ത് കഴിഞ്ഞിട്ട് .... ?"

"അല്ലടാ, ഡ്രസ്സ് ശരിയില്ലെങ്കിൽ ആദ്യമേ പറയണ്ടേ... ഇതിപ്പോ എല്ലാരും കണ്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടെന്താ..... ന്ന് ?"

"വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴേ ഞാൻ നോട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. പിന്നെ അങ്ങനെ ഒരു സീറ്റുവേഷൻ ആയത് കൊണ്ട് മറ്റൊന്നും ആലോജോചില്ല... "

"ഓഹോ... നീ നോട്ട് ക്കെ ചെയ്യുമോ….? എന്താ നോട്ട് ചെയ്തത് കേൾക്കട്ടെ.... !" പതിവില്ലാത്ത രീതിയിൽ അവനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ നസീമക്ക് ഉള്ളിൽ നിന്നും തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഉമ്മയുടെ തുറന്നുള്ള സംസാരം നബീലിന് ഉന്മേഷം തോന്നി. അവനും വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. "മുന്തൂക്കവും പിൻതൂക്കവും..... എല്ലാരും കണ്ടു കാണും.....ഹഹഹ.... " അത് പറയുന്പോൾ സ്വന്തം ഉമ്മയോടാണ് ഈ പറയുന്നത് എന്നവന് തോന്നിയില്ല. ഒരു സുഹൃത്തിനോട് പറയുന്ന ലാഘവത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു..

"അയ്യേ.... വഷളൻ..... " അവൾ മുഖം പൊത്തി. "വൃത്തികെട്ടവൻ... സ്വന്തം ഉമ്മാനോട് പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ... "

"ഇപ്പൊ നമ്മൾ വൃത്തി കെട്ടവരായി ല്ലേ.... ഇതാണ് സത്യം പറഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ.."

"ഇനി നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും ശ്രദ്ദിച്ചിട്ടെ ഞാൻ ഇറങ്ങൂ.... നീ എവിടെയാ നോക്കുന്നത് എന്നറിയില്ലല്ലോ.... " അവൾ മകനെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ശ്രദ്ധ എന്റെ മുന്നിൽ മാത്രം മതി മ്മാ.... മെയിൽ ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് ടൈട്ടുള്ള പാർദ്ധയും ഇട്ട് എല്ലാം എക്‌സ്‌പോസ് ചെയ്ത് പോകുന്പോൾ ഒരു ശ്രദ്ധയും വേണ്ട... എന്നിട്ട് നമ്മൾ പറയുമ്പോൾ അത് കുറ്റവും... "

"അയ്യേ.... ഇച്ചെറുക്കൻ..... എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്... അവൾ ജാള്യത കൊണ്ട് മുഖം നോക്കാതെ അവനെ ഒന്ന് പിച്ചി.

"അമ്മോ..... ചുന്ദരിക്ക് അങ് നാണം വന്നോ...." നബീൽ നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് പോയി..

"നീ പോടാ... ഉമ്മയെ നോക്കീ...."

"ഉമ്മ കാണിച്ചിട്ടല്ലേ.... ഹഹഹ.... "

"ഇത്രേം വഷളത്തരം ഉള്ള ഒരാളും ഈ ഭൂമിയിൽ വേറെ ഉണ്ടാവില്ല ഉറപ്പാ...." അവൾ ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ആട്ടെ എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു എന്നിട്ട്