Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 10 [Akhil George]

പിടിച്ചു ഇരുത്തി.

ജോസ്‌ന: ഇവിടുന്നു എഴുന്നേറ്റു പോയാൽ ഞാൻ പുറകെ വന്നു ഒച്ച ഇടും. എല്ലാം കുളമാകും, മര്യാദയ്ക്ക് ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു loud ഇടു.

ഞാൻ നിസ്സഹായനായി അവളെ നോക്കി, ഒരു കണക്കിനും compromise ചെയ്യാൻ അവള് തയ്യാറല്ല. കോൾ കട്ട് ആയി.

ഞാൻ: ഇപ്പൊ നിനക്ക് സമാധാനം ആയല്ലോ.

അവള് കെറുവിച്ചു മുഖം തിരിച്ചു കിടന്നു. ഫോൺ വീണ്ടും ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ കോൾ attend ചെയ്തു loud ഇട്ടു.

കവിത: എവിടയ എൻ്റെ കുട്ടൻ. എന്താ കോൾ എടുക്കാൻ ഇത്ര ലേറ്റ്. ?

ഞാൻ: ഒന്നുമില്ലടി, ഞാൻ ചാർജ് ചെയ്യാൻ കുത്തി വെച്ചേക്കുക ആയിരുന്നു.

കവിത: ഇന്നലെ എന്തേ വരാതെ ഇരുന്നെ. ഞാൻ കോൾ ചെയ്തിരുന്നു, but connect ആയില്ല.

ഞാൻ: ഇല്ല കണ്ണാ. Network problem ആയിരുന്നു. ഇന്നലെ ഞാൻ ദിനേശ് അണ്ണൻ്റെ കൂടെ പുറത്ത് പോയി. ലേറ്റ് ആയി വന്നപ്പോൾ.

കവിത: നീ അവരുടെ കൂടെ ഒക്കെ പുറത്ത് പോകും എന്ന് പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് സത്യം പറഞാൽ പേടിയാ. നല്ല ഗുണ്ടായിസം ഒക്കെ ഉള്ള ടീം ആണ് ആ കോർപറേറ്ററും കൂടെ നടക്കുന്ന വാലുകളും.

ഞാൻ: ഹെയ് ടെൻഷൻ വേണ്ട. അവർ എന്നെ നന്നായി കെയർ ചെയ്യാറുണ്ട്. അവരുടെ കൂടെ നടക്കുന്നോണ്ട് എനിക്ക് ഇവിടെ അത്യാവശ്യം നിലയും വിലയും ഒക്കെ ഉണ്ട്.

കവിത: നീ ഇന്ന് വരണേ. നിൻ്റെ കുട്ടൻ്റെ ചൂട് ഇല്ലാതൊണ്ട് ഒരു സുഖവും ഇല്ല.

ജോസ്‌ന വാ പൊത്തി പിടിച്ചു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ: ഡാ.. ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം. സാഹചര്യം ശെരി അല്ല. ഞാൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു. എല്ലാവരും ഉണ്ട് ഇവിടെ. Bye.

കവിത: ഒരു ഉമ്മ തന്നിട്ട് പോടാ.

ഞാൻ: പിന്നെ വിളിക്കാം.

കവിത: എങ്കിൽ ഞാൻ തരട്ടെ. ഞാൻ ആദ്യമായി തന്ന കവിളിൽ അല്ല, രണ്ടാമത് തന്ന നെഞ്ചിലും അല്ല, എന്നെ എന്നും സ്വർഗം കാണിക്കുന്ന നിൻ്റെ കുട്ടനിൽ.

ഞാൻ: ടി.. പറയണത് മനസ്സിലാക്കൂ, ഞാൻ വിളിക്കാം.

കവിത: പോടാ പട്ടി. രാത്രി ഇങ്ങോട്ട്