Chapter Title : കൊറോണ ദിനങ്ങൾ 10 [Akhil George]

വാ ട്ടോ. ബാക്കി അപ്പോ പറഞ്ഞു തരാം.

കവിത കലിപ്പ് മോഡിൽ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു പോയി. ഞാൻ ജോസ്‌നയേ ഒന്ന് നോക്കി, അവളുടെ മുഖം അല്പം ഗൗരവത്തിൽ ആണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

ഞാൻ: ഇപ്പൊ സമാധാനം ആയോ ഉണ്ടക്കണ്ണി. നോക്കണ കണ്ടില്ലേ.

ജോസ്‌ന: എങ്കിൽ പോയി അവരുടെ കൂടെ കുടുംബം നടത്തിക്കോ. ഞാൻ പോണ്.

അവള് എഴുന്നേറ്റു അകത്തു ബെഡിൽ പോയി കിടന്നു. ഞാൻ പിന്നാലെ ചെന്നു ബെഡിൽ അവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. അവള് ഇടത്തെ കൈ കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ മറച്ചു മലർന്നു കിടക്കുന്നു, ശ്വാസം എടുക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച് അവളുടെ മുലകൾ ഉയർന്നു താഴുന്നു, ചുണ്ടുകളിൽ കോപം.

ഞാൻ: ഡാ... വാവെ.. ഒന്ന് നോക്കഡോ. ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞത് അല്ലെ. എൻ്റെ കുട്ടി ഇങ്ങനെ പിണങ്ങിയാൽ എങ്ങിനെയാ. ഞാൻ ഇവിടെ വേറെ ആരോടാ സംസാരിക്കുക.

അവള് മറുപടി ഒന്നും പറയുന്നില്ല.

ഞാൻ: കവിത തരാം എന്ന് പറഞ്ഞ ഉമ്മ നീ തന്നിരുന്നേൽ ഞാൻ ഒന്നൂടെ ഹാപ്പി ആവും.

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. വേറെ പ്രതികരണം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.

ഞാൻ: ശെരി വേണ്ട. നീ മിണ്ടെണ്ട. ഞാൻ പോണ്, നീ റെഡി ആകുമ്പോൾ പറ, ഞാൻ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തു തരാം.

ഞാൻ ഒരു കള്ള പരിഭവം നടിച്ചു അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു സോഫയിൽ പോയി കണ്ണുകൾ അടച്ചു മലർന്നു കിടന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ പാദസ്വര കിലുക്കം മെല്ലെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നതായി ഞാൻ അറിഞ്ഞു. വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ അവള് അടുത്ത് എത്തി എൻ്റെ ദേഹത്തേക്ക് കമഴ്ന്നു കിടന്നു, അവളുടെ കുത്ത് മുലകൾ എൻ്റെ നെഞ്ചില് അമർന്നു, ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒട്ടി നിന്നു. ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറക്കാനോ അവളെ നോക്കാനോ തയ്യാറായില്ല.

ജോസ്‌ന: എൻ്റെ കുട്ടൻ പിണങ്ങിയൊ.?

ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവള് എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകിയിട്ട് കവിളിൽ കൂടി ഒന്ന് തലോടി.

ജോസ്‌ന: ഏട്ടൻ്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞ പോലെ ഉമ്മ തരട്ടെ. ? ആദ്യം കവിളിൽ,