Chapter Title : കുളിരിൽ വിരിയുന്ന കനൽ പൂവ് 1 [സ്പൾബർ]
പരിചയപ്പെട്ട, തങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ നിന്നും കുറച്ചകലെയുള്ള, ഒരു പരമ്പരാഗത മുസ്ലീം കുടുംബത്തിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുമായാണ് അവന് പ്രേമം.
അവന്റെ ഏതൊക്കെയോ സുഹൃത്തുക്കൾ ചേർന്ന് കഴിഞ്ഞയാഴ്ച അവരുടെ വിവാഹം റെജിസ്ട്രർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് കൂടികേട്ടപ്പോൾ ദാസൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു.
അവനിപ്പോ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.
തന്റെ അനുമതിക്ക് വേണ്ടിയൊന്നുമല്ല അവനത് ചോദിച്ചത്.. ഒരു വിവരം പറയുന്ന ലാഘവത്തോടെയാണ് അവൻ കാര്യം പറഞ്ഞത്.
“ ചേട്ടനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല…”
വിനോദ് വലിയ താൽപര്യമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“ഞാനെന്താടാ നിന്നോട് പറയേണ്ടത്… ?
ഇത്ര കാലമായിട്ടും ഒരു പണിക്കും പോവാത്ത നീ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നാൽ അവളെ നീയെങ്ങിനെ പോറ്റും… ?’’
ദാസൻ അവനെ കാരങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
“ അതോർത്ത് ചേട്ടൻ ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട..ആ കട ചേട്ടന്റേത് മാത്രമല്ലല്ലോ..എന്റേതും കൂടിയല്ലേ… അതിൽ നിന്നുളള വരുമാനത്തിൽ നിന്നും എന്റെ വിഹിതമിങ്ങോട്ട് തന്നാ മതി.. ഞങ്ങളത് കൊണ്ട് ജീവിച്ചോളാം…”
ദാസൻ സങ്കടത്തോടെ അനിയനെ നോക്കി.
കണക്കെഴുതി വെക്കുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ വിഹിതവും അതിലേറെയും അവൻ വാങ്ങിപ്പോയിട്ടുണ്ട്..
സാരമില്ല.. ഇനിയും കൊടുത്തേക്കാം..അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ… ഇതോടെ അവൻ നന്നായാലോ…
“ശരി.. എനിക്കവളെയൊന്ന് കാണണം.. നാളെ നീയവളെ കടയിലേക്ക് കൊണ്ടു വാ.. എനിക്കവളോടൊന്ന് സംസാരിക്കണം…”
“ചേട്ടനെന്തിനാ അവളെ കാണുന്നത്… ?
ചേട്ടനെന്താ അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത്..?
എല്ലാം സംസാരിച്ച് ഞങ്ങളൊരു തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുണ്ട്.. ഇനി ചേട്ടൻ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും പറയണമെന്നില്ല..”
ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടിൽ വിനോദ് പറഞ്ഞു.
“അയ്ക്കോട്ടെ… എന്നാലും ഞാനവളെയൊന്ന് കാണെട്ടെടാ.. നാളെ ഉച്ചക്ക് നീയവളെ കടയിലേക്ക് കൊണ്ടു വാ… എന്നിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാം..”
ചിരിയോടെയാണ് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞതെങ്കിലും, അതിലൊരു കർശന സ്വരം വിനോദ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
കൊണ്ടു വരാം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൻ തലയാട്ടി.
മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോകുന്ന ദാസനെ പിന്നിൽ നിന്നും വിനോദ് വിളിച്ചു.
“ഏട്ടന്റെ കല്യാണം കഴിയാതെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിച്ചതിന് ഏട്ടന് വിഷമമൊന്നുമില്ലല്ലോ..’? “
ദാസൻ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് സങ്കടത്തോടെ അവനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു. പിന്നെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
ഷർട്ട് പോലും അഴിച്ചിടാതെ അവൻ ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു.
ഇരുപത്തഞ്ച് വയസുള്ള തന്റനിയൻ സ്വന്തമായി ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടെത്തി അവളെ രജിസ്ട്രർ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നു..
മുപ്പത്തഞ്ച് വയസുള്ള താൻ ഇനിയും വിവാഹം കഴിക്കാതെയിരിക്കുന്നു.
സാരമില്ല….അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇപ്പോ ഒരു പെണ്ണ് അത്യാവശ്യമാണ്. ഈ വീട്ടിലേക്കും..
അവർ ജീവിക്കട്ടെ.. അവരുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും താൻ നോക്കിക്കോളാം…
🌹🌹🌹
ഉച്ചക്ക് കടയിൽ വലിയ തിരക്കില്ല..
പുറത്ത്
💬 Comments
View all comments