Chapter Title : കുറ്റബോധം 10 [Ajeesh]

അവൻ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.... അമ്മക്ക് ഇടക്ക് പ്രഷർ തലക്ക് അടുക്കാറുള്ളതാണെന്ന കാര്യം അവൻ ഓർത്തു.... "വേണ്ടായിരുന്നു... ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു ... " അവൻ മുഖം പൊത്തികൊണ്ട് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... സ്റ്റേഷൻ എത്തിയതും വിശ്വനാഥൻ അകത്തേക്ക് ഓടിക്കയറി... വല്ലാത്ത ഒരു വ്യഗ്രത അയാളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ എല്ലാം പ്രകടമായിരുന്നു... താൻ വാതിൽക്കൽ എത്തിയ ശേഷവും ബാക്കിയുള്ളവർ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയിട്ടുകൂടി ഇല്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ തിരിഞ്ഞു കൊത്തി... " വേഗം കൊണ്ടുവാടോ അവളെ..." രേഷ്മയുടെ മനസ്സിൽ അപകടം മണത്തു... അയാളുടെ ലക്ഷ്യം ഈ കേസൊ സമൂഹ സേവനമോ ഒന്നും അല്ല.... താനാണ്... ആ വസ്തുത അവൾക്ക് ഏറെക്കുറെ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായിരുന്നു..... എന്തെങ്കിലും ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പിനായി അവൾ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു... ഹെഡ്കോൻസ്ട്രബിൾ രാമൻ രേഷ്മയെയും രാഹുലിനെയും അകത്തേക്ക് കയറ്റി കൊണ്ടു പോയി... അവൾ നിസ്സഹായതയോടെ ആ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ നോക്കി... "മോള് പേടിക്കണ്ട... ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല..." അയാൾ പറഞ്ഞു... വെറുതെയെങ്കിലും ആ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നി... അകത്തേക്ക് കയറിയതും രേഷ്മക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി... ശിവേട്ടൻ... അവൾ ഉടനെ ഫോൺ എടുത്ത് ശിവേട്ടനെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി... കഷ്ടിച്ച് ഡയൽ പോകാനുള്ള സമയം ആയപ്പോഴേക്കും വിശ്വനാഥൻ ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ച് വാങ്ങി കോൾ കട്ട് ചെയ്തു... " അങ്ങനെ പെട്ടന്ന് ഇത് അവസാനിപ്പിക്കല്ലേ മോളെ... നമുക്കൊന്ന് വിശദമായി കൂടിയിട്ട് പതുക്കെ പോവാം... " നോക്ക് നിന്നെ തിരിച്ച് വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടുന്നതിന്റെ ഫുൾ ഉത്തരവാദിത്വം എനിക്കാണ്... ഞാനില്ലേ കൂടെ മോള് പേടിക്കണ്ട..." വിശ്വനാഥൻ രേഷ്മയോട് അടുപ്പം കാണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... അതും പറഞ്ഞു അയാൾ രേഷ്മയുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു... പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് ആ കൈ തട്ടിമാറ്റി പുറകിലേക്ക് വലിഞ്ഞു... ഭയത്തോടെ അവൾ രാഹുലിനെ നോക്കി... അവൻ വല്ലാത്ത ആത്മസംഘര്ഷത്തിലാണ്... അവൾ കൂടുതൽ തകരാൻ തുടങ്ങി... ഇല്ല ഞാൻ ഒരു പെണ്ണാണ്... ഒരു പെണ്ണിന് സാധിക്കുന്ന പലതും ഉണ്ട്... അവൾ ചങ്കൂറ്റം കൈവരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... " ദേഹത്ത് തൊട്ടുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യലൊന്നും വേണ്ട സാറേ... " അവൾ അല്പം കടുപ്പിച്ച