Chapter Title : കുറ്റബോധം 15 [Ajeesh]

" ഇതൊക്കെ പരായണ്ടേ എന്നൊക്കെ ഞാൻ അമ്മയോട് സൂചിപ്പിച്ചതാ... " അന്ന് 'അമ്മ എന്നോട് ചൂടായി... വേണ്ട എന്ന് മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞില്ല എന്നെ ഉള്ളൂ...

അന്ന് അമ്മക്ക് നല്ല വിഷമം ആയിരുന്നു... " അവർക്കൊക്കെ വേണ്ടി അല്ലെ ഞാൻ ഈ കോലം കെട്ടിയത്... " ആൻസി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു... " രേഷ്‌മെ... ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് ഒന്നും തോന്നരുത് ... "" എടി പുല്ലേ ... അത് നിന്റെ 'അമ്മ ആണ്... നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു തെറ്റ് പറ്റി എങ്കിൽ അത് നിന്റെ അമ്മ ക്ഷമിക്കും... അത് പോലെ ആണോ മറ്റൊരാൾ...." ആന്സിയുടെ ശബ്ദം കടുത്തു വന്നു... ഓരോ വാക്കുകളിലും അവളുടെ ദേഷ്യം പ്രകടമായിരുന്നു... രേഷ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി... " ആൻസി... ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ... " എനിക്ക് .... എനിക്ക് ഏട്ടനെ ഒന്ന് നേരെ നോക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല ടി " " എങ്കിൽ നന്നായിപ്പോയി... ഇനി ഒരു വഴിയേ ഉള്ളു രേഷ്‌മെ... ആ മനുഷ്യൻ ഇത് അറിയാതെ നോക്കാ... !!! " ജീവിതാവസാനം വരെ നീ ഈ ഭാരം ചുമന്ന് നടക്കാ... !!! " ആൻസി തെളിച്ചു പറഞ്ഞു... " എന്തായാലും നിന്നെ പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വാക്കുന്ന ഒരു ദിവസം നിന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാവണത് നല്ലതായിരിക്കും... " രേഷ്മയുടെ വിങ്ങൽ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി നിന്നു... " ആ പാവം മനുഷ്യനെ നീ വഞ്ചിക്കുകയാണ് ഇപ്പൊ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്... " അത് നീ മറക്കണ്ട... " പിന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടി ഉണ്ട് രേഷ്‌മെ... എല്ലാം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി തരാൻ ഒന്നും ആർക്കും പറ്റില്ല... ഇനിമുതൽ നീ തന്നെ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾക്ക് തീരുമാനം എടുത്താൽ മതി... " ബീപ്പ് ബീപ്പ് .... രേഷ്മയുടെ കാതിൽ ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങി... ആൻസി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവൾ പുറത്തുള്ള ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു... ( തുടരും )