Chapter Title : കുറ്റബോധം 16 [Ajeesh] [Climax]

വായോ..." " അമ്മക്ക് തീരെ സുഖല്യ... " മൂന്നെ മൂന്ന് വാചകം... അയാൾ ഫോൺ വച്ചു...സജീഷ് എത്തുന്നതിന് മുൻപേ ആളുകൾ കൂടി... രേഷ്മ അമ്മയുടെ കാൽക്കൽ കിടന്ന് കരയുകയാണ്... ചുറ്റും കൂടിയവർ തല കുനിച്ചു നിന്നു... " ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ പിന്നിട്ടപ്പോഴേക്കും സജീഷ് വീട്ടിലേക്ക് ഓടിയടുത്തു... " " അമ്മയെ ഒരു നീണ്ട വാഴയിലയിൽ കിടത്തി വെളുത്ത മുണ്ട് പുതച്ച് താടി കൂട്ടി കെട്ടി നിലവിളക്കും ചന്ദനത്തിരിയും കത്തിച്ച്‌ വച്ച് അകത്തളത്തിൽ കിടത്തിയിരിക്കുന്നു... " അവന്റെ നിൽപ് കണ്ട് ചുറ്റും കൂടി നിന്നിരുന്ന സ്ത്രീകൾ വാ പൊത്തി കരഞ്ഞു... " " സജീഷിനെ കണ്ടതും രേഷ്മ ഓടിച്ചെന്ന് ആ ചുമലിൽ ചാഞ്ഞു കിടന്ന് കരഞ്ഞു... " അവൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ ഒന്നും വ്യക്തമല്ല... അപ്പോഴും ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ അവൻ അമ്മയുടെ ആ കിടത്തം തന്നെ നോക്കിനിന്നു... മനസ്സ് പതറുന്നത് അവന് അറിയാം... പക്ഷേ ഒന്ന് കരയാൻ പോലും അവന് കഴിഞ്ഞില്ല... ഒച്ചിനെക്കാൾ പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം കടന്നു പോയി... സജീഷ് രേഷ്മയെ മാറ്റി അമ്മയുടെ അടുത്ത് ഇരുത്തി പുറക് വശത്തേക്ക് പോയി....

" തൊടിയിലെ വാഴയിൽ പിടിച്ച് ഒറ്റക്ക് നിന്ന് കരഞ്ഞു... " ആരും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയില്ല... സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഒരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞില്ല.... " ആണുങ്ങൾ അല്ലെ... സഹിക്കണം... കരയാൻ പാടില്ല.. " സോഫി മകനെയും കൂട്ടി വന്നു... രേഷ്മയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും വിവരം അറിഞ്ഞത് വൈകി ആണ്... എങ്കിലും ഏകദേശം നാല് മണിക്കൂർ പിന്നിട്ടപ്പോഴേക്കും അവരും എത്തി... നിലവിളികളുടെയും വൻ പുരുഷാരത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ ആ സ്ത്രീ ഭൂമിയോട് വിടപറഞ്ഞു പോയി... " അമ്മയെ ഐവർ മഠത്തിൽ ആണ് കൊണ്ടു പോയി ചടങ്ങുകൾ ചെയ്തത്... " അങ്ങനെ ഒരു മോഹം അമ്മക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് സജീഷ് ഓർത്തെടുത്തു... നേരം സന്ധ്യയായി " പതിയെ ആളുകൾ പോയി ത്തുടങ്ങി... അവരവരുടെ തിരക്കുകളിലേക്ക്... അവസാനം ആ വീട്ടിൽ അവനും അവളും മാത്രം... രാത്രി ഇരുട്ടാൻ തുടങ്ങി... " ഏട്ടാ .... ചോറ്