Chapter Title : കുറ്റബോധം 16 [Ajeesh] [Climax]

നിന്നു.... തടി ഇപ്പോഴും അതുപോലെ തന്നെ... കണ്ണുകളിൽ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടം ഇപ്പോൾ ഇല്ല .. അവിടെ ഒരു ശാന്തഭാവം ആണ്... അലഞ്ഞു നടന്നതിന്റെ സകല ലക്ഷണങ്ങളും പ്രകടമായിരുന്നു... അസ്തമന രശ്മികൾ അയാളുടെ മുഖത്ത് തിളക്കം കൂട്ടി.. " അതേ എന്നെ കണ്ടിരിക്കുന്നു... എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ്... " രേഷ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി... " തന്റെ വാശി കാരണം സ്വന്തമെന്നു പറയാവുന്നതെല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞു പോയ മനുഷ്യൻ ആണ് അത്... " പലപ്പോഴും കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ച മുഖം... ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയാൻ... ഒരു വാക്ക് കൊണ്ടെങ്കിലും മാപ്പ് പറയാൻ... രേഷ്മ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ ശിവേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിചെന്നു... " കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു... " " അവളുടെ ചുടുകണ്ണീർ വീണ് ശിവന്റെ ദേഹം പൊള്ളി... " " ഞാൻ കൊടുത്ത വാത്സല്യത്തിന്റെ ചൂട് ആണ്. " ആ പൊള്ളലിന് ഒരു സുഖം ഉണ്ട്... " എവിടാ രുന്നു... " കരച്ചിലിൽ മുങ്ങിത്താണ വാക്കുകളോടെ അവൾ ചോദിച്ചു... " " ഒരു യാത്ര... " അത് വേണം എന്ന് തോന്നി... " തോളിൽ ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന തന്റെ വളർത്തു മകളെ തലോടിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു... " മതി കണ്ണ് തുടക്ക്... " ശിവൻ രേഷ്മയെ തോളിൽ നിന്ന് ഉണർത്തി... " നെറുകയിൽ സിന്ദൂരവും താലിമാലയും ആയി നിൽക്കുന്ന അവളെ ശിവൻ ശരിക്ക് ഒന്ന് നോക്കി... " ഒരു ആരാധനാ മൂർത്തിയെ നോക്കുന്നത് പോലെ..." " സുഖല്ലേ നിനക്ക്...??? "

രേഷ്മ തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു... " ഹമ്മമ്മം... " സുഖം... ശിവേട്ടൻ എവിടർന്നു ഇത് വരെ..." അവൾ വിവശതയോടെ ചോദിച്ചു..." ഒരു തീർത്ഥാടനം... മനസ്സിന് ഒരു ശാന്തി ലഭിക്കാൻ അത് വേണം എന്ന് തോന്നി... " യാത്രകൾ പുതിയ അറിവുകൾ കൂടിയാണല്ലോ നമുക്ക് തരുന്നത്... " രേഷ്മ സജീഷിനെ നോക്കി... അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും അസ്തമന സൂര്യനെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്... " അവൻ നിന്നെ നന്നായി നോക്കുന്നുണ്ടോ?? " ശിവൻ ചോദിച്ചു... രേഷ്മ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു... "