Chapter Title : കുറ്റബോധം 16 [Ajeesh] [Climax]

" ഒരു ഗൗരവം അവന്റെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു... രേഷ്മ തല കുനിച്ചു നിന്നു.. 'അമ്മ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു പതിയെ വിളിച്ചു... " മോള് വാ... അവൻ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയുന്നതല്ലേ... " അവൾ അമ്മയെ നോക്കി ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി തൂകി... പക്ഷെ അവളിൽ അപ്പോഴും സന്തോഷത്തിന്റെ നാമ്പുകൾ ഓടിക്കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അമ്മയെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി ലൈറ്റ് എല്ലാം അണച്ച് അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി..." പിള്ളേര് ഒക്കെ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയാൽ എന്താ ചെയ്യാ... " ജീവിതം എന്താണ് എന്ന് പോലും അറിയാത്ത പ്രയാത്തിൽ ഓരോ കാര്യങ്ങളെ ചാവാൻ... " അവൾ മുറിയിലേക്ക് വന്നതും അവൻ പറഞ്ഞു... മറുപടി ആയി ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായില്ല... എങ്ങനെ ഉണ്ടാവാൻ ആണ്... ഒരു കാലത്ത് തന്റെ എല്ലാം ആയിരുന്നവൻ ഇതുപോലെ ജീവൻ വെടിഞ്ഞതാണ്... അതും ഞാൻ ഒരുത്തി കാരണം... " അവൾ കിടക്കയുടെ വിരി ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കി വിരിച്ചു... " ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ വിഷമം പോലും നേരിടാൻ ത്രാണി ഇല്ലാത്തവരാ ഈ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാ... " സജീഷ് വീണ്ടും തുടർന്നു... മറുപടി കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ വയ്യ... എന്റെ ഭാഗം പറയുകതന്നെ... അവൾ തീരുമാനം എടുത്തു... തലയണ എടുത്ത് തട്ടി കുടഞ്ഞ് സജീഷിന്റെ നേരെ നീട്ടി...

" അപ്പൊ അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥതക്ക് ഒരു വിലയും ഇല്ലേ? " രേഷ്മ ചോദിച്ചു..." മരിച്ചോണ്ടാണോ പെണ്ണേ ആത്മാർത്ഥത കാണിക്കണേ... " മണ്ടത്തരം ആണ് അത്... " രാഹുലിന്റെ മരണം അവൻ ചെയ്ത ഒരു വിഢിത്തം ആയിരുന്നോ... ? രേഷ്മ ആലോചിച്ചു... " അല്ല... അങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ല... " അങ്ങനെ ആയിരിക്കരുതെ..." " നീ എന്താ ഈ ആലോചിക്കണേ " സജീഷ് കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രേഷ്മയുടെ നെറുകിലൂടെ കൈ ഓടിച്ചു... " എട്ടന് ഏറ്റവും സ്നേഹം ആരോടാ " സജീഷിന് ചിരി വന്നു... അവളുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ഒരു കുട്ടിത്തം നിറഞ്ഞ്‌ നിന്നിരുന്നു... " എന്ത് ചോദ്യ ഇത്... " നിന്നോട് തന്നെ... " " അപ്പോ ഞാൻ മരിച്ചു പോയാ ഏട്ടൻ ആത്മഹത്യ