Chapter Title : കുറ്റബോധം 7 [Ajeesh]

വന്നേ .... ആ ചുക്കും കുരുമുളകും ഒക്കെ എവിടെയാ ഇരിക്കുന്നെ...? അവൾ ചോദിച്ചു... ഷെൽഫിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ പാത്രം അയാൾ അവൾക്ക് എടുത്ത് കൊടുത്തു... ചുക്കിന്റെ പാത്രത്തിൽ നിന്നു മുഴുത്ത രണ്ട്‌ കഷ്ണം അവൾ എടുത്ത് കളഞ്ഞു.. "ഇതോക്കെ എത്ര കൊല്ലത്തെ പഴക്കം ഉള്ളതാ???" നല്ലതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയ ഒരു കഷ്ണം എടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു... ശിവന്റെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരുന്നു... "ഒരുപാട് പഴയതാവും..." ഇവിടെ ആര് വാങ്ങി വക്കാനാ... ആർക്ക് വേണ്ടിട്ടാ ഇതൊക്കെ..." പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു അവൾക്ക് ചോദിക്കണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയതും... " അയ്യോ അപ്പോഴേക്കും ഡൾ ആയോ...ഇങ്ങനൊരു ജന്മം..." നിങ്ങളോട് എനിക്ക് അസൂയ ആണ് മനുഷ്യാ... ഇത്ര കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉമ ചേച്ചിനെ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കാണുമ്പോ... അതിശയം തോന്നിട്ടുണ്ട് എനിക്ക്... ഉമചേച്ചി മരിച്ചിട്ടേ ഇല്ല... നിങ്ങടെ ഈ നെഞ്ചില് ഇപ്പോഴും ഉണ്ട് പഴയത് പോലെ തന്നെ....... " ഈ ദൈവം അങ്ങാനാടി മോളെ... " നമ്മൾ വല്ലാതെ സ്നേഹിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതങ്ങ് നശിപ്പിച്ചു കളയും... എന്നിട്ട് അതിനേക്കാൾ മനോഹരമായ എന്തെങ്കിലും നമുക്ക് തരും..." തീ കുറച്ച ശേഷം പാത്രത്തിലേക്ക് ചതച്ച ചുക്കും കുരുമുളകും ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു... "അതാരാ ഇപ്പൊ ഉമ ചേച്ചിയെക്കാൾ മനോഹരമായ ഒരാള്..." വേറെ ആർക്കെങ്കിലും പിടി കൊടുത്തോ??? കയ്യിന്ന് പോയോ മോനെ ശിവട്ടാ...???"" അയാൾക്ക് ചിരിവന്നു... " നീ തന്നെ... അല്ലാതാരാ..." രേഷ്‌മ പെട്ടന്ന് ഇടക്ക് കയറി പറഞ്ഞു... "ആ മതി മതി... ഈ കഥ ഞാൻ കൊറേ കേട്ടതാ..." "നമുക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും പറയാം..." ചായ ഒരു ഗ്ളാസ്സിലേക്ക് പകർത്തി അവൾ അത് ശിവന് നൽകി... "ചൂട്ടോടെ കുടിച്ചേ ശിവട്ടാ... എന്റെ ഒറ്റമൂലിയാ.. ദിപ്പൊ പനി പോവും...." ഒരു ചായ ഇടതിന് അവൾ കാണിക്കുന്ന നെകളിപ്പ് കണ്ട് ഒരു പുച്ഛം കലർന്ന നോട്ടത്തോടെ അയാൾ ചോദിച്ചു... "ഇന്നെന്തുപറ്റി സാരിയൊക്കെ ആണല്ലോ..." ആരുടെ മുൻപിൽ ഷോ കാണിക്കാനാ പോവുന്നെ... ??? അവളിൽ ഒരു നാണം ഉടലെടുത്തു... ചുറ്റും മണമുള്ള പൂക്കൾ വിരിയുന്ന