Chapter Title : കുറ്റബോധം 8 [Ajeesh]
ഒക്കെ ഉള്ളവർ... അല്ലാത്തവരും ഉണ്ടാവും... ബട്ട് ഞാൻ അങ്ങാനൊന്നും വിചാരിച്ചിട്ടില്ല..." അവൻ തന്റെ മനസ്സിലെ പ്രകടമായ നിഷ്കളങ്കത നിർവചിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... ഇനി ഈ കാരണംകൊണ്ട് അവൾ മിണ്ടാതിരിക്കുമോ എന്ന ഒരു ഭയവും അവന്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു... അവന്റെ ആദി കണ്ട് രേഷ്മക്ക് ചിരി വന്നു... അവൾ അവന്റെ ഷർട്ട് പിടിച്ച് തന്റെ മാറോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.... " നീ എന്ത് വിചാരിച്ചാലും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവില്ലേ ടാ... എന്നെങ്കിലും ഞാൻ നിന്നോട് എതിർത്ത് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ...??? " രേഷ്മ രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആരാധനയോടെ നോക്കി... " നീ എനിക്കുള്ളതാടാ.... ദൈവം വന്ന് ചോദിച്ചാലും ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല നിന്നെ..." രാഹുൽ നിറകണ്ണുകളോടെ അവളെ നോക്കി... ചില്ലുകൂട്ടിൽ കയറി ഇരിക്കുന്ന വിശുദ്ധകൾ പോലും അവൾക്ക് മുൻപിൽ നാണിച്ച് തല താഴ്ത്തിക്കാണും... അവൻ രേഷ്മയുടെ കവിളിൽ തലോടി... . "മരണത്തിനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും നിന്നെ എന്നിൽനിന്ന് അകറ്റാൻ പറ്റില്ല മോളെ..." മരണം പിന്നെ എന്റെ കണ്ട്രോളിൽ അല്ലല്ലോ... ആയിരുന്നെങ്കിൽ അതും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയാക്കിയേനെ..." അവൾ അപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മതിമറന്ന് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.... ആ വാക്കുകൾ കൂടി കേട്ടപ്പോൾ രേഷ്മ അവനെ മുറുക്കെ പുണർന്നു... പിടി വിട്ടാൽ അവൻ പറന്ന് പോയെക്കുമോ എന്ന ഭയമുള്ള പോലെ അവനെ പുണർന്നു.... പൂന്തോട്ടവും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സ്ത്രീകൾ അവരെ നോക്കുന്നത് കണ്ട് രാഹുൽ പെട്ടന്ന് അവളെ തന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ച് മാറ്റി... അത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ അവൾ അവനെ വിഷമത്തോടെ നോക്കി... "അവരൊക്കെ നോക്കുന്നു മോളെ..." നീ വാ നമുക്കൊന്ന് നടന്നിട്ട് വരാം..." രാഹുൽ അവളേയും കൂട്ടി നടക്കാൻ തുടങ്ങി... ഇന്നെന്തോ ഉച്ചസമയം ആയിട്ടും ചൂട് കുറവാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി... ചിലപ്പോൾ ഇവിടെ ധാരാളം മരങ്ങൾ ഉള്ളത്കൊണ്ടാവും... ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രകൃതി ഒരുക്കി തന്ന ഒരു സമ്മാനമാവാം... അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... അതായിരുന്നു അവളുടെ ഇഷ്ട്ടം... അവൾ ഡാമിന്റെ ഷട്ടറുകൾ നോക്കി നിന്നു... ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഡാം കാണുന്നത്... അതിന്റെ ഒരു കൗതുകം അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു... പുതിയ കാഴ്ചകൾ അവൾ
💬 Comments
View all comments