Chapter Title : കുരുതിമലക്കാവ് 3

പൂച്ച അവനെ എഴുനെല്‍പ്പിക്കാനനെന്നവണ്ണം അവന്റെ കാലില്‍ വാലിട്ടുരക്കുകയാണ്... അവന്‍ പെട്ടന് കണ്ണു തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കി.. ഈശ്വരാ അടിയുടെ തളര്‍ച്ചയില്‍ ഞാന്‍ ഉറങ്ങി പോയി... അവന്‍ വേഗം തന്നെ ശബ്ദ ഉണ്ടാക്കാതെ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ... അകത്തേക്ക് വീണ്ടും നോക്കി അവിടെ കത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിളക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... അപ്പോളെക്കു ആ വീടിന്‍റെ കതകു തുറക്കുന ശബ്ദം അവന്‍ കേട്ടു,, പതിയെ ശ്യാം ആ ചുമരിനോട് ചാരി നിന്നു... തന്നെ കാണല്ലേ എന്നവന്‍ മനസാല്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചു.... പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ശാന്ത അവരെ നന്ദി പൂര്‍വ്വം നോക്കി.. “ചേച്ചി അപ്പൊ ഞങ്ങള് പോകുന്നു ഇനി എന്നാ ഒന്നുകൂടി ഇത് പോലെ... വിജയശ്രീ ലാളിത ഭാവത്തില്‍ തടിയന്‍ ചോദിച്ചു... “ഹോ ഇനി കുറച്ചു ദിവസം കഴിയട്ടെട........ ഇന്ന് നിങ്ങളെന്നെ വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചില്ലേ... ...വയ്യ നന്നായി തളര്‍ന്നു ഞാന്‍... ഇനി കുറച്ചു കഴിയട്ടെ.”.. വലിയൊരു നെടുവീര്‍പ്പോടെയും നല്ല ഒരു കളി സുഖത്തിന്റെയും ക്ഷീണത്തില്‍ ശാന്ത പറഞ്ഞു... അവളുടെ മുഖത്ത് വശ്യമായ ഒരു ചിരി അപ്പോള്മുണ്ടായിരുന്നു... “എന്നാ ശെരി ചേച്ചി എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാവര്‍ അവിടെ നിന്നു നടന്നു നീങ്ങി ആ വീടിന്റെ വാതില്‍ വീണ്ടും അടഞ്ഞു അല്‍പ്പ സമയത്തിന് ശേഷം അകത്തെ വിളക്കും... ശ്യാം എങ്ങനോക്കെയോ ആ വീടിന്‍റെ കുന്നിറങ്ങി റോഡിലെത്തി.... പതിയെ റോഡിന്‍റെ വശം ചേര്‍ന്ന് നടന്നു... അവനു പിന്നിലായി അവന്‍ പോലും കാണാതെ... കവലയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാട്ടുമൂപ്പന്‍... അയാള്‍ക്കരികിലായി ആ പൂച്ചയും.... രാവിലെ നന്നേ വൈകിയാണ് ശ്യാം എണീറ്റത്... എപ്പോളാണ് ഞാന്‍ വന്നു കിടന്ന്നതു... ഇന്നലെ നടനതൊക്കെ ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ..... ഹേയ് അല്ല ഇന്നലെ അവിടെ ആ മണ്ണില്‍ കിടന്നതിന്റെ ചളി ഇപ്പോളും ഷര്‍ട്ടില്‍ ഉണ്ട്..... അവന്‍ പെട്ടന് തന്നെ എണീറ്റ്‌ വസ്ത്രം മാറി... പതിയെ വാതില്‍ തുറന്നു പുറത്തേക്കു നടന്നു... നേരം നല്ലപോലെ വെളുത്തിരുന്നു... ഇനലെ കണ്ട കാഴ്ചയില്‍ ഹോ എന്തായിരുന്നു മേളം... അവന്‍ പതിയെ പുറത്തേക്കു നോക്കി...... “ഹ എണീറ്റോ സാര്‍..നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി അതാ വിളിക്കാഞ്ഞേ..” പിന്നില്‍ നിന്നും രമ്യയുടെ വിളി കേട്ടാണ് ശ്യാം തിരിഞ്ഞു