Chapter Title : കുതിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ 8 [സ്പൾബർ]

ഇന്നത്തെ രാത്രിയാണ്..

അമ്മത്തമ്പുരാട്ടി വരുന്നത് കണ്ട് ഗൗരി മോളെ അമ്മയെ ഏൽപിച്ച് മുകളിലേക്ക് പോയി… അറയിലെത്തി വാതിലടച്ച് നോക്കുമ്പോ പിൻവശത്തെ തുറന്നിട്ട ജനൽപാളി അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു.. ഇത് താൻ തുറന്നിട്ടിട്ടാണല്ലോ പോയത് എന്നോർത്ത് കൊണ്ട് ഗൗരി ജനലിനടുത്ത് വന്ന് നോക്കി.. ശരിക്കടച്ച് കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു..ഇതെങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു എന്നവൾ അതിശയപ്പെട്ടു.. തനിക്ക് നല്ല ഉറപ്പുണ്ട് തുറന്നിട്ടതാണെന്ന്.. പിന്നാരാണിത് അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടത്… ?..

ഇനിയെങ്ങിനെ കുട്ടേട്ടൻ അകത്ത് കയറും..?.. ശൊ… ഇനി ഈ സമയം കൊണ്ടെങ്ങാനും കുട്ടേട്ടൻ വന്ന് മടങ്ങിപ്പോയോ ആവോ..?.

ഏതായാലും ഒന്ന് വിളിച്ച് നോക്കാം..

മൊബൈലെടുക്കാനായി ഗൗരി തിരിയാനൊരുങ്ങിയതേ ഉള്ളൂ..അവൾ പേടിച്ച് കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിലലറി.. പിന്നിൽ നിന്നൊരു കൈ അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.. ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ വായും പൊത്തിപ്പിടിച്ചത് കൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നില്ല..

“ തമ്പുരാട്ടീ… ഇത് ഞാനാ… കുട്ടൻ…”..

കാതിൽ ഒരു മന്ത്രണം കേട്ട് ഗൗരി പുളഞ്ഞ് പോയി.. കുട്ടേട്ടൻ..

കള്ളൻ തന്റെ അറയിലെത്തിയിരിക്കുന്നു..ആ കൈകൾക്കുള്ളിലാണ് താനിപ്പോ..

“ ഞാൻ പേടിച്ച് പോയി കുട്ടേട്ടാ… കുട്ടേട്ടനെപ്പഴാ വന്നേ…?”..

അവന്റെ കരവലയത്തിൽ നിന്ന് മാറാതെ ഗൗരി ചോദിച്ചു..

“ഇപ്പോ കയറിയതേ ഉള്ളൂ തമ്പുരാട്ടീ…”..

ഒരു കൈ ഗൗരിയുടെ വയറിലൂടെയാണവൻ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചത്..

“ ഇത്ര നേരത്തേ കുട്ടേട്ടൻ വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേ ഇല്ല… “..

തന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കുട്ടേട്ടൻ തന്റെ ദേഹത്തമരാതെ അൽപം അകന്നാണ് നിൽക്കുന്നതെന്ന് ഗൗരിക്ക് മനസിലായി..

“ ഞാൻ നേരത്തേയിങ്ങ് പോന്നു…”.

ഗൗരി പതിയെ തിരിഞ്ഞ് നിന്നു.. അവൾ രണ്ടടി പിന്നോട്ട് നിന്ന് ജനൽ പടിയിൽ ചന്തിയമർത്തി തന്റെ കള്ളക്കാമുകനെയൊന്ന് നോക്കി..

ഒരു കൈലിമാത്രമുടുത്ത്, ദേഹത്താകെ വിയർപ്പ് തുളളികളുമായി നിൽക്കുന്ന ആ കരുത്തനെ കണ്ട് അവളുടെ മുലഞെട്ടുകൾ കൂർത്ത് ബലം വെക്കുകയും,കന്ത് തരിക്കുകയും..ആ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ നക്കിയെടുക്കാൻ അവളുടെ നാവ് തരിച്ചു..

“ഞാനൊന്നും ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ല കുട്ടേട്ടാ…

കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടൊക്കെയേ കുട്ടേട്ടൻ വരൂന്നാ ഞാൻ കരുതിയേ…”..

ഗൗരി ക്ഷമാപണത്തോടെ പറഞ്ഞു..

“മതി തമ്പുരാട്ടീ… സാവധാനം മതി… ഞാൻ നേരത്തെയിങ്ങ് പോന്നെന്നേ ഉള്ളൂ…”..

“എന്തിനാ നേരത്തേ പോന്നേ… ?”..

മുന്നിൽ ജനൽപടിയിലേക്ക് ചന്തിയമർത്തി നിൽക്കുന്ന സൗന്ദര്യധാമത്തെ കുട്ടൻ കാണുകയായിരുന്നു.. ഏത് അളവ് കോല് വെച്ച് നോക്കിയാലും ഈ കോലോത്തല്ല, ഈ നാട്ടിൽ തന്നെ ഇതിനെ വെല്ലാൻ ഒരു മാദകത്തിടമ്പില്ല.. അതിനെയാണ് യാതൊരു പ്രയത്നവുമില്ലാതെ കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്.. ഈ രാവ് പുലരുവോളം ഈ മാദളക്കനി തനിക്ക് സ്വന്തമാണ്..

“അയ്യോ… ഇത്ര നേരമായിട്ടും ഞാനൊന്ന് ഇരിക്കാൻ