Chapter Title : കുടുംബപുരാണം 9 [Killmonger]
പോലെ ആയി എന്റെ മുഖം .. ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ ഉമയെ നോക്കി…
അവളും എന്റെ അതെ അവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന് അവളുടെ മുഖഭാവം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു…
“നീ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല ..”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് കണ്ട് അച്ഛൻ ചോദിച്ചു ..
“ആഹ് .. ഞാൻ വരുന്നില്ല അച്ഛാ .. ഇവിടെ തന്നെ എന്തെങ്കിലും ജോബ് നോക്കി അങ്ങനെ അങ്ങ് പോകാൻ ആണ് പ്ലാന് .. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് സൈബർ പാർക്കിൽ ഉണ്ട് .. അവനോട് പറഞ്ഞാൽ എന്തെങ്കിലും കിട്ടാതിരിക്കില്ല ..”
ഞാൻ മുഖത്ത് നല്ലവണ്ണം ദയനീയത വാരി വിതറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ..
“അഹ് .. അപ്പോ നീയോ ..?”
അച്ഛൻ ഉമയോട് ചോദിച്ചു ..
“അത് .. എട്ടനും അമ്മയും ഇല്ലേല് ഞാനും ഇല്ല ..”
“അപ്പോ നിന്റെ ക്ലാസ്സോ ..?”
അച്ഛൻ ചോദിച്ചു ..
“ഞാൻ നെക്സ്റ്റ് ഇയർ ഇവിടെ ഏതെങ്കിലും കോളേജിൽ ഫസ്റ്റ് ഇയർ തൊട്ട് പടിച്ചോളാം .. എനിക്ക് അവിടെ പടിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ല .. പിന്നെ എനിക്ക് ബ്രാഞ്ച് മാറണം എന്ന് ഉണ്ട് ..എനിക്ക് B A സൈക്കോളജി പഠിക്കാൻ താല്പര്യം ഉണ്ട് .. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇല്ല ..”
“അപ്പോ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാനോ ?..”
അച്ഛൻ നീരസത്തോടെ ചോദിച്ചു ..
“കൊച്ചു കുട്ടി ഒന്നും അല്ലല്ലോ ..?”
ഇത്രയും നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്ന അമ്മ പറഞ്ഞു ..
അത് കേട്ട് അച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി ..
“അവർക്ക്
💬 Comments
View all comments