Chapter Title : ലൈല

ഓരോ കാര്യവും പറഞ്ഞു മാനസികമായി പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവിടെ ജോലി ചെയ്ത് ഒരു മാസം പിന്നിട്ടു. പക്ഷേ, ശന്പളകാര്യത്തില്‍ യാതൊരു തീരുമാനവുമായില്ല. താമസ സൌകര്യവും ഭക്ഷണവും തരുന്നു എന്നതിനാല്‍ കുറേക്കൂടി കാത്തിരിക്കാമെന്ന് കരുതി. ലൈലയെന്ന സുന്ദരിയും അതിന് പിന്നിലെ പ്രേരകശക്തിയാണെന്ന് മനസ് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെയടുത്തേയ്ക്ക് സാധനങ്ങളുമായി ചെല്ലുന്പോ അറിയാതെ ഹൃദയം മിടിക്കുന്നു. അവള്‍ നിറ ചരിയുമായി മുന്‍പീ വന്നു നില്‍ക്കുന്പോ സുലൈഖ വന്നു നിക്കുന്പോലെ തന്നെ തോന്നുന്നു. വര്‍ണപ്പൂക്കളുള്ള പാവാട ധരിച്ച്, വെള്ളിക്കൊലുസ് കിലുക്കിപ്പോകുന്ന അവളെ ഞാന്‍ അങ്ങനെ കണ്ണിമചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നുപോകുന്നു. ഒരിക്കല്‍ ലൈല ചോദിച്ചു: "എപ്പോഴും സ്വപ്നം കണ്ട് ജീവിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ ആരാണ്?" വല്ലാത്ത ചോദ്യമായിപ്പോയി അത്. സസത്യം പറഞ്ഞാ ഞാന്‍ പോലും ഇന്നും അന്വേഷിക്കുന്ന ഉത്തരമാണ് അവള്‍ക്കറിയേണ്ടത്. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ആരാണ് ഞാന്‍? എന്താണ് എന്‍റെ അസ്തിത്വം?. എങ്കിലും ഞാന്‍ പറഞ്ഞു: "ഞാനൊരു പാവം മനുഷ്യജീവി..." "ഞങ്ങളൊക്കെ പിന്നെ മൃഗങ്ങളോ..." അവള്‍ ചിരിച്ചു. പിന്നെ, സാധനവുമെടുത്ത് ഭ്രാന്തന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞു കുണുങ്ങിക്കുണുങ്ങി നടന്നുപോയി. അവളുടെ തടിച്ച നിതംബം ആടിയാടി നീങ്ങുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാന്‍ തന്നെ രസം തോന്നി. രണ്ടാമൂഴത്തില്‍ കണ്ട നന്പൂതിരി ചിത്രം പോലെ വടിവൊത്ത ശരീരം. ഇറുകിയ ടീ ഷേര്‍ട്ടില്‍ ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന മാറിടങ്ങള്‍. മലര്‍ന്ന ചുണ്ടുകള്‍. നീണ്ടമൂക്ക്. എണ്ണക്കറുപ്പാണെങ്കിലും ഏതൊരു പുരുഷനെയും വശീകരിക്കാനുള്ള കാന്തശക്തിയുണ്ടവള്‍ക്ക്. മറ്റൊരു ദിവസം അവള്‍ എന്‍റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ല എന്ന കള്ളം പറയാനാണ് തോന്നിയത്. അല്ലെങ്കി സുലൈഖയുടെ ഫോട്ടോയോ മറ്റോ ചോദിച്ചാല്‍ കുടുങ്ങിപ്പോകുമെന്നതായിരുന്നു കാരണം. എന്തോ, ആ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ലൈലക്ക് എന്നോട് സംസാരിക്കാന്‍ കുറച്ചുകൂടി താത്പര്യമുള്ളതു പോലെ