Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

എന്ന് അന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

Dinner കഴിഞ്ഞ് സുരേഷ് sofa യിൽ laptop തുറന്ന് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

വിദ്യ kitchen ൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന് അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.

“സുരേഷ്…”

“Hmm?”

“നമുക്ക് ഒരു ചെറിയ trip പോയാലോ?”

അദ്ദേഹം laptop ൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റിയില്ല.

“Trip?”

“ഒരു Sunday…”

അവൾ ചെറുതായി excited ആയി പറഞ്ഞു.

“New car എടുത്തിട്ട് proper ആയി എവിടെയും പോയിട്ടില്ലല്ലോ.”

സുരേഷ് tired ആയി chair ലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“ഇപ്പോൾ leave mood ഇല്ല വിദ്യ.”

“ഒരു day മാത്രം…”

“Honestly…”

അദ്ദേഹം phone എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“Weekend ൽ എനിക്ക് rest വേണം.”

ആ sentence കേട്ട നിമിഷം വിദ്യയുടെ മുഖത്തെ excitement പതുക്കെ മങ്ങി.

അവൾ forced ആയി ചെറിയൊരു smile വരുത്തി.

“Okay…”

അതിന് ശേഷം സുരേഷ് വീണ്ടും laptop ലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

Conversation അവിടെ അവസാനിച്ചു.

പക്ഷേ വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ വീണ്ടും നിശബ്ദമായി ഒടിഞ്ഞു.

അടുത്ത ദിവസം രാത്രി drive ചെയ്യുന്നതിനിടെയാണ് അവൾ ഹൃതിക്കിനോട് അത് പറഞ്ഞത്.

Bluetooth speaker ലൂടെ അവന്റെ ശബ്ദം കാറിനകത്ത് നിറഞ്ഞു.

“Trip plan എന്തായി വിദ്യ ആന്റി?”

വിദ്യ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“Cancelled.”

“Why?”

“സുരേഷിന് സമയം ഇല്ല.”

Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് കുറച്ചുനേരം silence ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹൃതിക്ക് ഇപ്പോൾ സുരേഷിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും judgmentally പറയാറില്ല.

പക്ഷേ വിദ്യയുടെ ശബ്ദത്തിലെ നിരാശ അവന് മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു.

“നിങ്ങൾക്ക് പോകണം എന്ന് ശരിക്കും തോന്നുന്നുണ്ടോ വിദ്യ ആന്റി?”

അവൾ steering ലേക്ക് നോക്കി ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“Actually… തോന്നുന്നുണ്ട്.”

“Then പോവാം.”

വിദ്യ ഒരു നിമിഷം confused ആയി.

“എന്ത്?”

“Trip.”

“Alone ആണോ?”

ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചു.

“ആന്റി… നിങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടാൽ വഴിയിൽ plants വാങ്ങി മുഴുവൻ car നിറയ്ക്കും.”

അറിയാതെ വിദ്യ ചിരിച്ചു പോയി.

“Seriously പറയുന്നതാ…”

“ഞാനും serious ആണ് വിദ്യ ആന്റി.”

അവന്റെ ശബ്ദം പതുക്കെ soft ആയി.

“Long drive