Chapter Title : ലക്ഷ്മി 10 [Maathu]

ഒരാൾക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാതെ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നത്. എടി ഞാ..

അപ്പോഴേക്കും  കിച്ചുവിന്റെ കീശയിലുള്ള ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. നോക്കിയപ്പോ മാമിയാണ്.

ഞാൻ അതാരാണെന്ന് നോക്കുന്നത് കണ്ട കിച്ചു അതോടെ  കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സ്പീക്കറിലിട്ടു.

:എന്താ മാമി

:നീ എവിടെയാ പത്തു പതിനൊന്നര ആകാറായി

:ഞങ്ങളിതാ വന്നുണ്ടിരിക്കാ

:മ്മ്.. വേഗം വരാൻ നോക്ക്…തണുപ്പടിച്ച കണ്ണന് വല്ല അസുഖവും പിടിക്കും.

:ആ.. ഞങ്ങളൊരു പത്തു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് എത്തും മാമി..

:ഒക്കെ ഒക്കെ വേഗം പോരെ.. മഴക്കോളുണ്ട്

:ശെരി മാമി.

കിച്ചു ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ തിരുകി എന്റെ നേരെ നോക്കി. ശേഷമെന്റെ കൈ രണ്ടും കൂട്ടി പിടിച്ചു.

:പൊന്നു ലച്ചൂസെ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്.. എടി ഞാഴറാഴ്ച്ച നിവിയുടെ ബർത്ത് ഡേ ആണ്. മാമി ചോദിച്ചു നീ വരുമോന്ന്.. ഞാൻ പറഞ്ഞു നീ രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ വരുമെന്ന്..  മാമിക്ക് നീ അവിടെ വന്ന് ഒരു ദിവസമെങ്കിലും നിന്നാ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്. പിന്നെ നിന്നോട് എങ്ങനെയാ പറയാന്ന് വച്ചിട്ട. പ്ലീസ് വാ.. മാമിക്ക് വേണ്ടിട്ടെങ്കിലും വാ

കിച്ചുവെന്റെ കൈ കൂട്ടിപിടിച്ച് കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി യാചന സ്വരത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നെ ഇനിയും പ്രശ്നമുണ്ടക്കാൻ മുതിർന്നില്ല.

:ഒക്കെ.. എന്നാ നിനക്കിത് ആദ്യമേ പറഞ്ഞൂടെ

:എനിക്ക് വല്ലതും പറയാൻ സമയം തരണ്ടേ നീയ്… അതിന് മുന്നേ പിണങ്ങല്ലേ…പിന്നെ എങ്ങനെയാ പറയാ..

:പോടാ ഞാൻ പിണങ്ങീട്ടൊന്നുല്ല

:ഏയ് ഇല്ലാ ഞാനാ പിണങ്ങിയത്.. വല്ല്യ വക്കീലാണത്ര വക്കീല്

:പോടാ

അങ്ങനെ ആ ചെറിയ പിണക്കവും തീർത്ത്‌ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും യാത്ര പുനാരംഭിച്ചു.

കിച്ചുവിന്റെ ആകെയുള്ള ഫ്രണ്ട് ആയ കവിൻ അവന്റെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം ഷട്ടറിട്ട് ബൈക്കിൽ ഇരിക്കായിരുന്നു പുള്ളി. അവനെ കണ്ടപ്പോ കിച്ചു വണ്ടി നിർത്തി ഹോണടിച്ചു. കിച്ചുവാണെന്ന് കണ്ടപ്പോ ഞങ്ങളെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

:പടച്ചോനെ ആരാണിതൊക്കെ. കിച്ചുവും ഫാമിലിയുമോ

:എന്താടാ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത്. കടയടച്ചാ വീട്ടിപോക്കൂടെ

ഞാൻ കവിനോടായി തമാശ രൂപേണെ പറഞ്ഞു.

:നിങ്ങളെ കെട്ടിയോനെ കാത്തിരുന്നതാ

:എന്തിന്

:അല്ല ഇന്ന് ഇതിന്റെ മുകളിലാണോ അതോ വീട്ടിലാണോ കിടക്കേണ്ടത് എന്നറിയാൻ

:പിന്നെ