Chapter Title : ലക്ഷ്മി 10 [Maathu]

ഞാൻ ചാടും

അതും പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ ബൈക്കിൽ നിന്ന് എണീക്കാൻ ശ്രേമിച്ചു.

ഞാൻ സീരിയസ് ആയിട്ട് ചാടാൻ പോകുകയാണെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടായിരിക്കാം കിച്ചു വേഗം വണ്ടി സൈഡിലോട്ട് നിർത്തി

:എടി പൊട്ടിക്കാളി നിനക്ക് ബുദ്ധിയില്ലേ.. വീണ് പോകത്തില്ലേ

അവനെന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.

:ഞാനിത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ വാക്കിന് വിലയില്ലേ.. മര്യാദക്ക് എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ആക്കി തന്നോ.

:പറ്റത്തില്ല..

കിച്ചു ഒറ്റയടിക്ക് മറുപടി തന്നപ്പോ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി.

:എന്നാ നീ ആക്കി തരേണ്ടടാ…എനിക്ക് പോകാനറിയ

ഞാനതും പറഞ് ഉറങ്ങി കിടന്ന കണ്ണനെ തോളത്തെടുത്തിട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

സംഭവം അത്ര പന്തിയെല്ലെന്ന് കണ്ട കിച്ചു ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.

:എടി ലച്ചു ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്.. നിൽക്ക്

പുറകിൽ നിന്ന് കിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്

:ഇല്ലടാ.. നീ ഒന്നും പറയണ്ടാ.. വാക്കിന് വില വേണം മനുഷ്യനായ

:എടി തെണ്ടി ഞാനൊന്നങ്ങട് തന്നാലുണ്ടല്ലോ

കിച്ചുവെന്റെ കൈ പിടിച്ചു അവന്റെ നേരെ നിർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

ഞാനതിന് മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

:കണ്ണുരുട്ടി നോക്കുവൊന്നും വേണ്ട. ഞാൻ പേടിക്കത്തൊന്നുമില്ല

അതിനും ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

:നിനക്ക് എപ്പോഴുമുള്ള സ്വഭാവമാണ് ഒരാൾക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാതെ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നത്. എടി ഞാ..

അപ്പോഴേക്കും  കിച്ചുവിന്റെ കീശയിലുള്ള ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. നോക്കിയപ്പോ മാമിയാണ്.

ഞാൻ അതാരാണെന്ന് നോക്കുന്നത് കണ്ട കിച്ചു അതോടെ  കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സ്പീക്കറിലിട്ടു.

:എന്താ മാമി

:നീ എവിടെയാ പത്തു പതിനൊന്നര ആകാറായി

:ഞങ്ങളിതാ വന്നുണ്ടിരിക്കാ

:മ്മ്.. വേഗം വരാൻ നോക്ക്…തണുപ്പടിച്ച കണ്ണന് വല്ല