Chapter Title : ലക്ഷ്മി 10 [Maathu]

കാരണക്കാരി.. ഹേ.. പറയണോ എന്തോണ്ടാന്ന് …

ഞാൻ കണ്ണുരുട്ടി ചോദിച്ചു.

:വേണ്ടാ…നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാ.. ആ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞാ ചിലപ്പോ കളിക്കാനുള്ള മൂഡ് പോകും. അത് കൊണ്ട് കിച്ചു തന്നെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

:മ്മ്.. എന്നാ കണ്ണടച്ചേ

:എന്നാത്തിനാ

:പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോരേ…കൂടുതൽ ചോദ്യമൊന്നും വേണ്ടാ കേട്ടല്ലോ.

അവന്റെ കവിളിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

:ഒക്കെ വക്കീൽ മേഡം

കിച്ചു ചിരിച്ചോണ്ട് അതും പറഞ് കണ്ണടച്ചു.

ഞാനവന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിരൽ കൊണ്ട് തഴുകി. ചുണ്ടിലൊന്ന് മുത്തിയിട്ട് ഞാനവന്റെ ചുണ്ടുകളെ എന്റെ നാവു കൊണ്ട് നനച്ചു വിട്ടു. ശേഷമാ ചുണ്ടുകളെ നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ കൈ എന്റെ നിതബങ്ങളെ ഞെരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

:കയ്യെടുക്കെടാ അവിടെന്ന്

:അതെവിടെ ഇരുന്നോട്ടെന്നെ

:വോ…വേണ്ടാ.. ഉമ്മ വയ്ക്കുമ്പോളണവന്റെ കുണ്ടി ഞെരിക്കല്.

ഞാനവന്റെ കൈ രണ്ടും കൂട്ടിപിടിച്ച് തലയുടെ മുകൾ ഭാഗത്തായി ബെഡിലേക്ക് അമർത്തി വച്ചു.

:നിനക്കിതെന്താ പറ്റിയെ

അവനെന്നെ ആക്ഷര്യത്തോടെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

:മിണ്ടാണ്ട് കിടക്കട

ഞാൻ വീണ്ടും അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ നുണയാൻ തുടങ്ങി. വളരെ പതുക്കെ ഞങ്ങള് നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അടിയിലൊരാള് ബലം വയ്ക്കുന്നതറിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ അരകെട്ട് സാവധാനത്തിൽ കിച്ചുവിന്റെ സാമാനത്തിൽ അമർത്തി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇതൊക്കെ കൂടിയായപ്പോ കിച്ചു കിടന്ന് പുളയാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ ഞാൻ അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിക്കൽ നിർത്തി. മുഖം ഉഴർത്തി.

:ഹോ.. എന്റെ ലച്ചുവേ

അവനൊരു ദീർഘ നിശ്യാസം വിട്ടു.

:ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടല്ലോടാ

:എന്ത് പ്രശനം

:എടാ ചിലപ്പോ സൗണ്ട് ഒക്കെ കേട്ട് കണ്ണനുണർന്നാലോ

:ഓ.. പിന്നെ.. എന്നിട്ട് ഇന്നലെ ഉണർന്നില്ലല്ലോ

:എടാ ഇന്നലെ മഴയൊക്കെ ഇല്ലായിരുന്നോ അത് കൊണ്ടായിരിക്കും

:ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും…അല്ലേൽ നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാ…പതുക്കെ ശബ്ദമൊന്നുമില്ലാതെ ചെയ്യാ.

:പോടാ അവിടെന്ന്.. നീ നക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒച്ച വരും

:എന്നാ നീ തന്നെ പറ

:അപ്പുറത്തെ റൂം കാലിയല്ലേ അവിടെ പോകാം

:ഒക്കെ എന്നാ നടക്ക്.

കിച്ചു ബെഡിൽ നിന്നിറങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

:അയ്യടാ ഞാൻ നടക്കതൊന്നുമില്ല

:പിന്നെ നീ എങ്ങനെ പറന്നു വരുവോ

:കിച്ചുവെന്നെ എടുത്ത് കൊണ്ട് പോണം.

:പിന്നെ പത്ത് എൺപത്