Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് [കാവൽക്കാരൻ]

എനിക്ക് കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് പറഞ്ഞു:

"ജോലിയും കൂലിയുമൊക്കെ വഴിയേ വരും, അതൊന്നും ഓർത്ത് എന്റെ അനിയിക്കുട്ടൻ വിഷമിക്കണ്ട. നീ എന്നും ഈ വീട്ടിലെ കുട്ടിയാ... നിന്റെ സന്തോഷമാണ് ഞങ്ങൾക്ക് പ്രധാനം."

ഏട്ടത്തിയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന സ്നേഹവും കരുതലും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണൊന്ന് നിറഞ്ഞു.

ചുറ്റും നിന്നവരുടെ കളിയാക്കൽ ചിരിയൊക്കെ ആ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ മറന്നു പോയി....

പിന്നെ ഒട്ടും വൈകിയില്ല, ഞാൻ മെല്ലെ കത്തി എടുത്തു. ചുറ്റും നിന്നവരുടെ കൈയ്യടികൾക്കിടയിൽ, 'ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ' പാട്ടിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ഞാൻ കേക്ക് മുറിച്ചു.

ആദ്യത്തെ കഷണം അമ്മയ്ക്കും പിന്നെ അച്ഛനും കൊടുത്തു. തിരിച്ചവർ സ്നേഹത്തോടെ എനിക്കും വെച്ചുതന്നു. പിന്നെ ഏട്ടനും ഏട്ടത്തിക്കും ചേച്ചിക്കും...

അപ്പോഴേക്കും വിരുന്നുകാർക്കുള്ള കേക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനായി ചേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും ആ കാര്യനിർവഹണം അങ്ങ് ഏറ്റെടുത്തു.

ആ ബഹളത്തിനിടയിൽ നിന്ന് ഞാനും കിരണും പതുക്കെ വലിഞ്ഞ് ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറി.....

"എന്നാലും നീ ഭാഗ്യവാനാടാ..."

കയ്യിലിരുന്ന കേക്ക് കഷണം വായിലേക്ക് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ കിരൺ എന്നോട് പറഞ്ഞു.

"

എന്താടാ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ പറയാൻ കാരണം?"

ഞാൻ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

"പിന്നല്ലാതെ... പോത്ത് പോലെ വളർന്നിട്ടും നിന്റെ പിറന്നാളൊക്കെ വീട്ടുകാർ ഇങ്ങനെ ആഘോഷിക്കുന്നില്ലേ? നിനക്കറിയോ, എന്ത് സ്നേഹമാ അവർക്ക് നിന്നോടെന്ന്.."

അവൻ അല്പം അസൂയയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു.

അതിന് മറുപടിയായി ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. കാരണം, അവൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ഈ വീട്ടിൽ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന പരിഗണനയും സ്നേഹവും അത് വേറെ ലെവൽ തന്നെയാണ്. അത് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാവുന്ന കാര്യവുമാണ്.

"അല്ല, നിന്റെ ജോലിയൊക്കെ എങ്ങനെ പോണു?"

അന്തരീക്ഷം ഒന്ന് മാറ്റാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ചോദിച്ചു

"അതൊക്കെ... അങ്ങനെ പോണു..."

അവൻ വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലെ ഒരു ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നെ എന്നെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.

"അല്ലെങ്കിലും നിനക്ക് ജോലി കിട്ടാത്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ, നീ പോവാത്തതല്ലേ?"

അതിനും ഞാൻ മൗനം പാലിച്ചു. കിരണിന് എന്റെ കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി അറിയാം. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ചേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും കൂടി റെക്കമൻഡ് ചെയ്ത് എനിക്കൊരു നല്ല ജോലി സെറ്റ് ആക്കി തന്നതായിരുന്നു. പക്ഷെ കുറച്ചുകാലം പോയപ്പോ തന്നെ എനിക്കത് മടുത്തു. രാപ്പകലില്ലാത്ത പണിയും ടെൻഷനും.

'ഇതൊന്നും എനിക്ക് പറ്റിയ പണിയല്ല, ഞാൻ നിർത്തുവാണ്' എന്ന് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'എന്നാൽ നീ അത് വിട്ടേക്ക്, നിനക്ക്