Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 10 [കാവൽക്കാരൻ]

തന്റെ പ്രിയതമന്റെ നെറ്റിയിൽ പ്രണയത്തോടെയും നന്ദിയോടെയും അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

അഭിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് സാധാരണ നിലയിലായെങ്കിലും അവൻ പൂർണ്ണമായും അപകടനില തരണം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അനുവിനറിയാമായിരുന്നു. ശരീരത്തിൽ നിന്നും വാർന്നുപോയ അത്രയും വലിയ അളവിലുള്ള രക്തത്തിന് പകരം നൽകാൻ അവളുടെ അമാനുഷിക ശക്തികൾക്ക് കഴിയില്ല.

എത്രയും വേഗം അവന്റെ സിരകളിലേക്ക് ഐ.വി ഫ്ലൂയിഡുകളും പുതിയ രക്തവും കയറ്റിയേ മതിയാകൂ.

നേരം പുലരുന്നതുവരെ കാത്തിരുന്നാൽ അവന്റെ ആന്തരികാവയവങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം നിലച്ചുപോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ അവനെ തന്റെ സ്വന്തം ആശുപത്രിയിലേക്ക് തന്നെ എത്തിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.

പക്ഷേ, ചോരയിൽ കുളിച്ച് അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്ന ഈ രൂപത്തിൽ അവനെയും കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിയില്ല. സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ തളർച്ചയെയെല്ലാം മനക്കരുത്തുകൊണ്ട് അടക്കിപ്പിടിച്ച് അനു വേഗം എഴുന്നേറ്റു.

കബോർഡിൽ നിന്നും പുതിയൊരു ഷർട്ടും പാന്റുമെടുത്ത്, ബോധരഹിതനായി കിടക്കുന്ന അഭിയുടെ രക്തം പുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി അവനെ വൃത്തിയായി ധരിപ്പിച്ചു.

അവന്റെ മുഖത്തും കൈകളിലും പിന്നെ നിലത്തും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ചോരപ്പാടുകൾ നനഞ്ഞ തുണികൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി.

കഴുത്തിലെയും കൈത്തണ്ടയിലെയും മുറിവുകൾ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോയതുകൊണ്ട് ഇനി ആരും ഒന്നും സംശയിക്കില്ല. തറയിൽ കിടന്നിരുന്ന ചോരപുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങളും ആ ബ്ലേഡും മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാത്ത വിധം അവൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചു.

സ്വന്തം വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി, തലയിലെ മുറിവ് പുറത്തു കാണാത്ത വിധം മുടി അഴിച്ചിട്ട് അവൾ പുറത്തിറങ്ങാൻ തയ്യാറായി.

ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീക്ക് അഭിയെപ്പോലെ ഒരാളെ ഒറ്റയ്ക്ക് എടുത്തുയർത്തുക അസാധ്യമാണ്.

എന്നാൽ തന്നിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്ന കരുത്തെല്ലാം ആവാഹിച്ചെടുത്ത അനു, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ എടുക്കുന്നതുപോലെ അഭിയെ തന്റെ ഇരു കൈകളിലുമായി കോരിയെടുത്തു. അവന്റെ