Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 10 [കാവൽക്കാരൻ]
തണുത്ത ശരീരം തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച്, വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്ന് അവൾ കാർ പോർച്ചിലേക്ക് നടന്നു.
കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് അവനെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കിടത്തി, തലയിണ വെച്ച് കാലുകൾ അല്പം ഉയർത്തിവെക്കാൻ അവൾ മറന്നില്ല.
ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഗേറ്റ് കടന്ന് മെയിൻ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സമയം പുലർച്ചെ മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വിജനമായ ആ കറുത്ത റോഡിലൂടെ കാർ ചീറിപ്പാഞ്ഞു. ഒരുകൈകൊണ്ട് സ്റ്റിയറിംഗ് നിയന്ത്രിക്കുമ്പോഴും, മറുകൈ നീട്ടി പിൻസീറ്റിൽ കിടക്കുന്ന അഭിയുടെ തണുത്ത കൈപ്പത്തിയിൽ അവൾ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.
റിയർവ്യൂ മിററിലൂടെ അവന്റെ വിളറിയ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവളുടെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു. ഇത്രയും കാലം തന്റെ വിശപ്പടക്കാൻ താൻ ഉപയോഗിച്ചവൻ, ഇന്ന് തനിക്ക് ജീവൻ തന്ന് മരണത്തോട് മല്ലിട്ടു കിടക്കുന്നു!
ആ ചിന്തയിൽ അവളുടെ കണ്ണ് അവനെയോർത്ത് അല്ലെങ്കിൽ വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഒപ്പം, ഇരുട്ടിൽ എവിടെയോ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ അപരിചിതയായ സ്ത്രീയുടെ വന്യമായ ചിരിയും അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ കാർ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിന് മുന്നിൽ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട് നിന്നു. തങ്ങളുടെ എം.ഡിയുടെ കാർ ആ അസമയത്ത് പാഞ്ഞുവരുന്നത് കണ്ട സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരും നഴ്സുമാരും നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഓടിയെത്തുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അനു ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു.
"വേഗം സ്ട്രെച്ചർ കൊണ്ടുവാ!"
ഇടിമുഴക്കം പോലെയുള്ള അവളുടെ ശബ്ദം അവിടെമാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
ആശുപത്രിയിലെ ജീവനക്കാർക്കെല്ലാം അനുവിനെ ഭയമായിരുന്നു. ഒരൊറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് ആരെയും വിറപ്പിക്കുന്ന, ഒരു ചെറിയ പിഴവുപോലും പൊറുക്കാത്ത കർക്കശക്കാരിയായ ബോസ്! ആ സമയത്ത് സ്വന്തം ഭർത്താവിനെയും കൊണ്ട്
💬 Comments
View all comments