Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 3 [കാവൽക്കാരൻ]

ഒരു കനൽ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭിമന്യുവിനെക്കുറിച്ച് കുറച്ചുപേർക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന, അവൻ പോലും തിരിച്ചറിയാത്ത ചില സത്യങ്ങൾ... ആ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നീറ്റലായി പടർന്നു.

എത്രയൊക്കെ സന്തോഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, ആ രഹസ്യത്തിന്റെ ഭാരം ഗൗരിയെ വല്ലാതെ തളർത്തുന്നുണ്ട്. തന്റെ അനിയന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ആ ചിരിക്കും ഉറക്കത്തിനും പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവന്റെ കവിളിൽ വീഴാതിരിക്കാൻ അവൾ മുഖം വെട്ടിച്ചു.

അപ്പുറത്തിരുന്ന മഹിമ നിശബ്ദയായി ഈ കാഴ്ചകൾ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഗൗരിയുടെയും അഭിയുടെയും ഈ ആത്മബന്ധം എന്നും അവൾക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു. മഹിമ മെല്ലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് കൊണ്ട് ഗൗരിയുടെ കവിളിലെ കണ്ണുനീർ ഒപ്പി എടുത്തു.

"മതി ഗൗരി... നീ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ഓർത്ത് കരഞ്ഞാൽ അവൻ ഉണരും. പിന്നെ അവനും സമാധാനം ഉണ്ടാവില്ല,"

മഹിമ വളരെ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

ഗൗരി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അതിൽ ഒരു തേങ്ങൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.

"പാവമാ ഇവൻ... ഒരു പഞ്ചപാവം!, എനിക്കെന്തോ ഇവൻ എത്ര വളർന്നാലും എപ്പോഴും ഉള്ളിലൊരു നീറ്റലാണ്... "

അവളുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.

അവൾ വീണ്ടും അഭിയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. ഒരു അമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാവലിരിക്കുന്നത് പോലെ അവൾ അവന് കൂട്ടിരുന്നു. ഉറക്കത്തിൽ അവൻ അവളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ പിടുത്തത്തിൽ തനിക്ക് മാത്രം നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സുരക്ഷിതത്വം അവൻ തിരയുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

മഹിമ ഗൗരിയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

"നമുക്ക് പോയി കിടന്നാലോ? അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ബാക്കി നമുക്ക്