Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

ശരിക്കും ഒരു സുന്ദരി തന്നെയാണല്ലോ ഭഗവാനേ! ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്റെ കഴുത്തിലെ വേദനയും ഭയവും ഈ ലോകം തന്നെയും മറന്ന്, ഒരു കാന്തത്തിൽ ഇരുമ്പെന്ന പോലെ അവളിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണുകൾ നട്ട് ഇരുന്നുപോയി.

അങ്ങനെ അവളെത്തന്നെ നോക്കി വായ പൊളിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ നേരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത്. അവളുടെ ആ വെളുത്ത മുഖത്ത് വളരെ മനോഹരമായ, സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന ഒരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്ന് അവൾ നിന്നു. പിള്ളേരുടെ ബഹളമൊക്കെ എപ്പോഴോ നിന്നിരുന്നു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ ഞാൻ ശരിക്കും മരവിച്ചു പോയി.

പെട്ടെന്നവൾ എന്റെ നേരെ കുനിഞ്ഞു!

എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒറ്റയടിക്ക് 200 കടന്നു!

എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് ഇവൾ ഇനി എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് വല്ല പല്ലും ഇറക്കുമോ എന്ന് പേടിച്ച് ഞാൻ ശ്വാസം പിടിച്ച് കണ്ണുകൾ മുറുകെ അടച്ചു.

പക്ഷെ അവൾ അവളുടെ നീണ്ട വിരലുകൾ കൊണ്ട് എന്റെ മുടിയിലൂടെ പതുക്കെയൊന്ന് തലോടുകയാണ് ചെയ്തത്... ശേഷം എന്റെ നെറ്റിയിലായി വളരെ മൃദുവായി, സ്നേഹത്തോടെ ഒരു ഉമ്മ തന്നു!

ആ വലിയ ഹാളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു സൂചി വീണാൽ കേൾക്കുന്ന നിശബ്ദത!

എന്റെ കണ്ണ് രണ്ടും തള്ളി പുറത്തുവന്നു. എന്റെ നെറ്റിയിൽ അവളുടെ ആ തണുത്ത ചുണ്ടുകൾ പതിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇവളിപ്പോ ഈ ചെയ്തത് സ്നേഹം കൊണ്ടാണോ... അതോ ഇന്ന് രാത്രി തിന്നാനുള്ള കോഴിക്കോ പോർക്കിനോ നേരത്തെ കൂട്ടി മസാല പുരട്ടി വെച്ചതാണോ എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ കിളിപോയി