Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

ഇരുന്നു!

ചുറ്റും നിന്ന പിള്ളേരൊക്കെ ഇതുകണ്ട് "വൗ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് വായ പൊളിച്ചു.

അമ്മായിമാരും അമ്മാവന്മാരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കുന്നു!

എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ചുള്ള ഈ സഡൻ PDA (Public Display of Affection) കണ്ട് ഞാനാകെ വിയർത്തു കുളിച്ചുപോയി. എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അനു യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ, ഭയങ്കര നാണമുള്ള ഒരു കുലവധുവിനെപ്പോലെ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു. ശേഷം എന്റെ കയ്യിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.

അവളുടെ ആ തണുത്ത നഖങ്ങൾ എന്റെ ഉള്ളങ്കയ്യിൽ അമർന്നതും എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായ ആ അനുഭൂതി... ഹോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാവുന്നതിലും അപ്പുറമായയിരുന്നു....

എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ പതിയെ മാറി തുടങ്ങി. ആ ഗ്യാപ്പിൽ, അനു എന്റെ കയ്യിലെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി. ശേഷം എന്റെ ചെവിയോട് ചേർന്ന്, മറ്റാരും കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

"Good boy... പുറത്ത് എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ അനുസരണയോടെ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതാ നിനക്ക് നല്ലത്. You belong to me!"

അത് കേട്ടതും, ഞാൻ വീണ്ടും എയറിലായി. ഉമ്മ തന്നത് സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല, എന്റെ മേലുള്ള അവളുടെ അധികാരം കുടുംബക്കാരെ കാണിക്കാനാണെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി. ഞാൻ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ, തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റി, എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ കൊടും ഭീകരിയെ നോക്കി ഒരു അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു.....

________________________________________________

{അങ്ങനെ ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും കടന്നുപോയി...

അനു... അല്ല,അനു ചൈതന്യ എന്ന ഈ യക്ഷിയുടെ ബുദ്ധിയും പ്ലാനുകളും എനിക്ക് വിചാരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു.

ഈ ചുരുങ്ങിയ മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ എന്റെ വീട്ടിലെ