Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു പോയിരുന്നു. എന്റെ സ്വപ്നമായിരുന്നു നീ... പക്ഷേ... പക്ഷേ നീ ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, എന്റെ ചോര കുടിക്കുന്ന നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ എനിക്കിനി കഴിയില്ല. പ്ലീസ്... ദയവുചെയ്ത് നീ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പോണം. ഞാൻ ഒന്നിനും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരില്ല, നിന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തുകയുമില്ല. എന്നെ... എന്നെ വെറുതെ വിടണം..."

ഞാൻ ഇത്രയും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതും അവൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ഒരു നിമിഷം എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ചുണ്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി പതുക്കെ വിടർന്നു... വിടർന്നു... പിന്നെ അതൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയായി മാറി!

ആ റൂമിലാകെ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്ന ഭയാനകമായ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി! ഒരു സൈക്കോയെപ്പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ ഇരയുടെ ദയനീയത കണ്ട് ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരു വേട്ടമൃഗത്തെപ്പോലെ ചിരിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിന്നുപോയി.

പെട്ടെന്ന് ചിരി നിർത്തി അവൾ വീണ്ടും എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തുനിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക്... കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ കടിച്ചു കീറിയ എന്റെ കഴുത്തിലെ ആ പ്രധാന ഞരമ്പിലേക്ക് നീണ്ടു. അവിടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"Sorry Abhi... ഞാൻ വിചാരിച്ചാൽ പോലും ഇനി നിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് എനിക്ക് മാറാൻ പറ്റില്ല. നിന്റെ ഈ ചോരയുടെ ടേസ്റ്റ്... I am literally addicted to it! നിന്നെ വിട്ടുപോകാൻ എനിക്ക് പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണിപ്പോൾ."

എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടി. അത് പറഞ്ഞതും അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ സിൽക്ക് കുർത്തയുടെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ