Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

അല്ലാതെ നിന്റെ ഈ ഡീസൻസി കണ്ടിട്ടൊന്നുമല്ല! I spared you because I was full!"

😳

അവളുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഒരു കോമയിലായി!

എന്റെ കോളേജിലെ ഫൈനൽ ഇയർ പ്രൊജക്റ്റിൽ ഷോർട്ട് സർക്യൂട്ട് ആയി കരിഞ്ഞുപോയ ആ ESP32 ബോർഡ് പോലെ എന്റെ ഹൃദയം പടപടാന്ന് മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ വായിൽ നിന്നും 'വാഴേ' എന്നൊരു വിളി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ആണുണർന്നതൊക്കെ തിരിച്ച് പോയി പുതച്ചു മൂടി കിടന്നുറങ്ങി.

"ആഹാ... നീ അങ്ങനെ കൂടുതലങ്ങോട്ട് നെഗളിക്കാൻ നിക്കല്ലേ.... എനിക്ക്... എനിക്ക് നിന്നോട് ഫൈറ്റ് ചെയ്യാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാ..."

ഞാൻ ഒരുവിധം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു.

"Oh really? താല്പര്യമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ?"

അവൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ നേരെ ഒന്നുകൂടി നടന്നടുത്തു. അവൾ അടുത്തേക്ക് വരുംതോറും ഞാൻ ഓരോ സ്റ്റെപ്പ് പുറകോട്ട് വെച്ചു. അവസാനം എന്റെ പുറം തണുത്ത ഭിത്തിയിൽ തട്ടി നിന്നു. അവൾ എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ആ വെളുത്ത മുഖത്ത് അപ്പോഴും ഒരു വശ്യമായ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്നാ വാ... തൊട്ടു നോക്ക് നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ..."

അവൾ എന്നെ വെല്ലുവിളിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഇപ്പോഴും ഇന്നലത്തെ എന്റെ ചോര ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ വളരെ വ്യക്തമായി കണ്ടു....

എന്റെ തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിയിരിക്കുന്നു....

ഭിത്തിയിലേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ സകല ഈഗോയും മാറ്റി വെച്ച് ഞാൻ അവളുടെ മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പിപ്പോയി. എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"അനു... പ്ലീസ്..."

ഞാൻ വളരെ ദയനീയമായി അപേക്ഷിച്ചു.

"നീ എന്താണെന്നോ ഏതാണെന്നോ എനിക്കറിയില്ല. സത്യമായിട്ടും