Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

വായിൽ നിന്നും 'വാഴേ' എന്നൊരു വിളി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ആണുണർന്നതൊക്കെ തിരിച്ച് പോയി പുതച്ചു മൂടി കിടന്നുറങ്ങി.

"ആഹാ... നീ അങ്ങനെ കൂടുതലങ്ങോട്ട് നെഗളിക്കാൻ നിക്കല്ലേ.... എനിക്ക്... എനിക്ക് നിന്നോട് ഫൈറ്റ് ചെയ്യാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാ..."

ഞാൻ ഒരുവിധം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു.

"Oh really? താല്പര്യമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ?"

അവൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ നേരെ ഒന്നുകൂടി നടന്നടുത്തു. അവൾ അടുത്തേക്ക് വരുംതോറും ഞാൻ ഓരോ സ്റ്റെപ്പ് പുറകോട്ട് വെച്ചു. അവസാനം എന്റെ പുറം തണുത്ത ഭിത്തിയിൽ തട്ടി നിന്നു. അവൾ എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ആ വെളുത്ത മുഖത്ത് അപ്പോഴും ഒരു വശ്യമായ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്നാ വാ... തൊട്ടു നോക്ക് നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ..."

അവൾ എന്നെ വെല്ലുവിളിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഇപ്പോഴും ഇന്നലത്തെ എന്റെ ചോര ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ വളരെ വ്യക്തമായി കണ്ടു....

എന്റെ തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിയിരിക്കുന്നു....

ഭിത്തിയിലേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ സകല ഈഗോയും മാറ്റി വെച്ച് ഞാൻ അവളുടെ മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പിപ്പോയി. എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"അനു... പ്ലീസ്..."

ഞാൻ വളരെ ദയനീയമായി അപേക്ഷിച്ചു.

"നീ എന്താണെന്നോ ഏതാണെന്നോ എനിക്കറിയില്ല. സത്യമായിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു പോയിരുന്നു. എന്റെ സ്വപ്നമായിരുന്നു നീ... പക്ഷേ... പക്ഷേ നീ ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, എന്റെ ചോര കുടിക്കുന്ന നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ എനിക്കിനി കഴിയില്ല. പ്ലീസ്... ദയവുചെയ്ത് നീ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പോണം. ഞാൻ ഒന്നിനും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരില്ല, നിന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തുകയുമില്ല. എന്നെ... എന്നെ വെറുതെ വിടണം..."

ഞാൻ ഇത്രയും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതും അവൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ഒരു നിമിഷം എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ചുണ്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി പതുക്കെ വിടർന്നു... വിടർന്നു... പിന്നെ അതൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയായി മാറി!

ആ റൂമിലാകെ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്ന ഭയാനകമായ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി! ഒരു സൈക്കോയെപ്പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ ഇരയുടെ ദയനീയത കണ്ട് ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരു വേട്ടമൃഗത്തെപ്പോലെ ചിരിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിന്നുപോയി.

പെട്ടെന്ന് ചിരി നിർത്തി