Chapter Title : ലീവ് ഡെയ്‌സ് [മന്ദന്‍ രാജാ]

"'

"'പോടാ പട്ടീ ... "'

"'ഞാൻ കാണൂന്നുള്ളത് കൊണ്ടാണോ ..അതിപ്പോ ഒന്നായാലും രണ്ടായാലും കൊലക്കൊരേ ശിക്ഷയെ ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞപോലെ ആദ്യത്തെ ഞാൻ കണ്ട സ്ഥിതിക്ക് പിന്നെ ഇനി നോക്കണ്ട കാര്യമുണ്ടോ ?'''

""ഉവ്വാടാ മോനെ ... ഹ്മ്മ് .. നീ ഒത്തിരി മാറിപ്പോയികെട്ടോ . പണ്ടെന്നാ പാവമായിരുന്നു . "''

"'നീയും മാറിയില്ലേ ചേച്ചീ ...."'

"'ഹ്മ്മ് ...കാലം ..കാലം മാറ്റിയത് അല്ലെ .."'

"'' ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ ഉമേച്ചി ..അതിന് നീയിപ്പോഴേ വിഷമിക്കണ്ട കാര്യമെന്താ ?'''

"' നിനക്കതറിയാൻ പറ്റില്ല ഹരിക്കുട്ടാ ... എന്റെ കൂടെ പഠിച്ചവരുടെ ഒക്കെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞുപിള്ളേരുമായി ...എല്ലാവരും ചോദിക്കുമ്പോൾ സങ്കടം വരും ..അത് പോട്ടേ ... പിന്നെ വികാരം . അത് എനിക്കും നിനക്കുമൊക്കെ ഉള്ളതാ . വിവാഹം കഴിക്കാത്തവരും വിധവകളും ഒക്കെ വികാരം തീർക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ലന്നുമറിയാം .. ശെരിക്കും ഒരു പങ്കാളി ..ജീവിതവും വിഷമവും സ്നേഹവും ദേഷ്യവുമൊക്കെ ഉള്ള ജീവിതം ഷെയർ ചെയ്യാൻ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ട് ...അതിനെനിക്ക് കൊതിയുണ്ട് . ഞാനാശ്ചര്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ഹരിക്കുട്ടാ ..എനിക്ക് മുപ്പത് കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ . ഇപ്പോൾ തന്നെ തനിച്ചായ ഒരു ഫീൽ , ജീവിതം മടുത്ത പോലൊരു ഫീൽ .. നീ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ നമ്മുടമ്മയെ .. എന്റെയീ പ്രായത്തിൽ മൂന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ..അമ്മ തനിച്ച് . അമ്മയെ സമ്മതിക്കണം . അമ്മയെ ഓർക്കുമ്പോഴാ ഞാൻ സത്യത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നെ ..അമ്മയുടെ പ്രാരാബ്ധം കുറയ്ക്കാൻ .നിന്റെ പഠിത്തം ആവണിമോളുടെ പഠിത്തവും കല്യാണവും ..ഇതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോഴാ ഞാൻ ... അല്ലെങ്കിൽ എന്നേ ഞാൻ ...."'

"'ശ്ശെ ..എന്തായിത് ചേച്ചീ ...നീ കരയുവാണോ ?'''

"'ഉമേച്ചീ ... അവിടെയുണ്ടോ?''' അല്പം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉമയുടെ മെസേജ് ഒന്നും കാണാത്തപ്പോൾ ഹരി ചോദിച്ചു .

"' ഹമ് ... പറയടാ ...'''

"' ഇവിടെയാരും നിന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചില്ലല്ലോ ..എനിക്കും ആവണിക്കും അമ്മക്കുമൊക്കെ നിന്നെ വല്യകാര്യമല്ലേ .. പിന്നെന്താ നീയിങ്ങനെ ..""

"'ഹ്ഹ്മ് ... അതുണ്ട് ..അത്കൊണ്ട് മാത്രമാ എനിക്കൊരാശ്വാസം .. പക്ഷെ അതെത്ര നാളത്തേക്ക് ? "'

"'അതെന്നാ ...ഉള്ള