Chapter Title : ലില്ലി പൂവ് 8 [Bossy]

പയ്യൻ ഞാൻ കണ്ടതിൽ ആ പ്രായത്തിൽ ഉള്ള ബെസ്റ്റ് ടാലെന്റ്റ് പക്ഷേ കുറച്ചു ഓവർ സ്മാർട്ട്‌ ആയിരുന്നു ആ സമയം അവൻ ഒരു ഡെഫിൻഡർ ആയിരുന്നു എന്നൽ ഒരു പ്ലേമേക്കർ ക്കു വേണ്ട എല്ലാം കഴിവ് ഉണ്ടയിരുന്നു.അന്നെത്തെ അവന്റെ കോച്ച് ആര് ആണെകിലും ഒരു മണ്ടൻ ആയിരിക്കണം സെലക്ഷൻ കിട്ടിയിട്ട് അവൻ പഠിക്കാൻ വന്നില്ല. ഞാൻ വീണ്ടും അവനെ ഇന്നേലെ ഈ ഗ്രൗണ്ടിൽ വെച്ചു കണ്ടു എന്നിക് അപ്പോളും ഉറപ്പ് ഇല്ലായിരുന്നു അവസാനം ഞാൻ അവന്റെ ഐഡി ഞാൻ പോയി നോക്കി 'ടോണി ഡേവിഡ് ' അന്ന് അവൻ ഒരു ഡിഫൈൻഡർ ആയിരുന്നു ഇപ്പോൾ അവനെ ഫ്രീ ആയി വിട്ടുരിക്കുന്നു അവന്റ ജേഴ്‌സി നമ്പർ മറക്കണ്ട 13 ഒരു കളി കാരന്റെ കാല് ചവിടി ഓടിച്ചാൽ റെഡ് കാർഡ് കൂടുതൽ ഒന്നും കിട്ടില്ല, ലക്ഷ്മി നാരായൺ പറഞ്ഞു നിർത്തി അവിടെ ഉള്ള രണ്ടും പേര് മാത്രം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിന്നും ഒന്നും എന്റെ അച്ഛനും, ഗോകുലും.

ഞാൻ നേരത്തെ കിടന്നു ഉറങ്ങി എന്റെ മൊബൈൽ റിങ് ചെയുന്നത് കേട്ട് ആണ് എഴുന്നേറ്റു വന്നത്.

ഗോകുൽ :മൈരേ ഞാൻ താഴെ ഉണ്ട് നീ ഇറങ്ങി വാ.

ഞാൻ താഴെക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്ന് " എന്താ ബ്രോ ഈ രാത്രി അടിക്കാൻ ആയിട്ട് വന്നത് ആണെകിൽ നാളെ ഗ്രൗണ്ടിൽ വെച്ചു പോരെ "

ഗോകുൽ : നിന്നെ കുറച്ചു ഉള്ളു ഒരു മാരക ബിൽഡ്പ്പ് കേട്ടിട്ട് വരും ആണ്.

"നീ പോയി കിടന്നു ഉറങ് നാളെ ജയിക്കാൻ ഉള്ള മാർഗം നോക്കു "

ഗോകുൽ : നീന്നക് നാരായൺ സാറിനെ എങ്ങനെ അറിയാം.

"അത് ഓക്കേ ഞാൻ പിന്നെ പറയാം " ഞാൻ അവനെ പറഞ്ഞു വിട്ടും.

ഇതേ ദിവസം രാവിലെ ഞാനും ലക്ഷമി നാരായണനും കൂടെ കണ്ടായിരുന്നു.

ലക്ഷമി നാരായൺ : നാളെ കൊണ്ട് നിന്റെ ഫുട്ബോൾ കളി ഞാൻ തീർക്കും.

" സാറെ പഴയ കാര്യം ഞാൻ വിട്ടു സാർ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് ഓക്കേ ചെയ്യു, ഒരു