Chapter Title : മാന്ത്രികം [മാൻഡ്രേക്ക്]
വരച്ചു.. കല്യാണി അറിയാതെ സ്വാമിജിയുടെ രോമം നിറഞ്ഞ ഉറച്ച നെഞ്ചിലേക്കും വയറിലും കണ്ണുകൾ ഓടിച്ചു പോയി.. താൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി മനസിലായ കല്യാണി കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഇരു കവിളുകളിലും മാറി മാറി അടിച്ചു കൊണ്ടു ദൈവങ്ങളോട് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചു.
"മംഗല്യം കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു കാലം ആയി.. കുട്ടികൾ ഇല്ല.. അതാണ് കുട്ടിയുടെ പ്രശനം അല്ലേ?" സ്വാമിജി കണ്ണുകൾ തുറന്നു കല്യാണിയെ നോക്കി.
"അതേ തിരുമേനി.. എന്ത് ഹോമം ചെയ്തിട്ട് ആണെങ്കിലും ഒരു അമ്മ ആവണം.. അത് മാത്രം ആണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.. അതിനു എന്തും ചെയ്യാൻ ഞാൻ തയ്യാർ ആണ്.. സ്വാമിജി കനിയണം " കല്യാണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
"ഇങ്ങു വരൂ " സ്വാമിജി കല്യാണിയെ അടുത്തേക് വിളിച്ചു. കല്യാണി നിരങ്ങി നീങ്ങി സ്വാമിജിയുടെ ഇടതു വശത്തേക്കു ചെരിഞ്ഞു ഇരുന്നു..
സ്വാമിജിയുടെ പാറ പോലെ ഉറച്ച വലത്തെ ഉള്ളം കൈ സാരീയുടെ ഇടയിലൂടെ കല്യാണിയുടെ നഗ്നമായ ആലില വയറിൽ വെച്ചു കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. കല്യാണിയുടെ കൃഷ്ണമണികൾ തനിയെ മുകളിലേക്കു പോയി കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു. സ്വാമി ആണെങ്കിലും മറ്റൊരു ഒത്ത പുരുഷൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അയാളുടെ കരതലം അമർത്തി തടവിയപ്പോൾ കല്യാണിക്കു അതുവരെ തോന്നാത്ത എന്തോ ഒരു വികാരം ആദ്യമായി മുളയിട്ടു. തന്റെ വയറിലൂടെ തഴുകി ആ കൈകൾ പിൻവലിയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
"മ്മ് നാം വിചാരിച്ചാൽ സന്താനവരം കുട്ടിക്ക് നൽകാൻ സാധിക്കും.. തീർച്ച.. പക്ഷെ അതിനുള്ള പൂജാവിധികളും മുറകളും കുറച്ചു കഠിനമാണ് "
"സ്വാമിജി എത്ര കഠിനം ആണെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ഞാൻ തയ്യാർ ആണ്.. എനിക്ക് ഒരു കുട്ടിയെ മുലയൂട്ടണം.. അത് എന്നെ അമ്മ എന്നു വിളിക്കണം.. അതിനായി തപസ്സു ഇരിക്കാനും എനിക്ക് മടിയില്ല " കല്യാണി സ്വാമിജിയുടെ മുമ്പിൽ കൈകൾ കൂപ്പി വണങ്ങി.
"കുട്ടി വിചാരിക്കുന്ന പോലെ എളുപ്പം ഒന്നുമല്ല.. ഇനി നാം പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ കുട്ടിക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും ഈ മുറി വിട്ടു പുറത്തു പോകരുത്... പുറത്തു പോയാൽ അത് കുട്ടിക്കും കുടുംബത്തിനും തന്നെ ആയിരിക്കും ദോഷം ചെയ്യുന്നത് "
💬 Comments
View all comments