Chapter Title : മാർക്കണ്ഡേയൻ  7 [SaHu]

പറ്റില്ല അവിടെ ഭാര്യ മാത്രമാണുള്ളത് .അല്ല അരുണേ അമ്മയും അച്ഛനും കുട്ടികളും എവിടെപ്പോയി ..അമ്മയും അച്ഛനും തറവാട്ടിലുണ്ട് ഞാൻ വാടകക്കാ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് നാല് കൊല്ലമായെങ്കിലും കുട്ടികളൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല ..അല്ല അപ്പൊ ചികിത്സയൊന്നും നടത്തിയില്ലേ ..ചികിൽസയൊക്കെ അതിന്റെ മുറക്ക് നടക്കുന്നുണ്ട് അതിന് കുറേ പൈസ അങ്ങേനേയും പോയിക്കിട്ടുന്നുണ്ട് ..അല്ല നമ്മളീ കുപ്പിയും വച് എന്തുചെയ്യും അരുൺ ..മനു നിനെക്ക് ബുദ്ദിമുട്ടില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് എന്റെ വീട്ടിൽബിപോകാം അരുൺ പറഞ്ഞു ..രോഗിഇച്ഛിച്ചതും വെത്യൻ കല്പിച്ചതും പാല് ഞാൻ അവന്റെ ഭാര്യ മാത്രമാണ് വീട്ടിലുള്ളത് എന്ന് കേട്ടപ്പോയേ ഉറപ്പിച്ചതാ ഒന്ന് പണിയാൻ കിട്ടുമോ എന്ന് എന്തായാലും അതിന്റെ അത്യപടിയെന്നോണം അവൻ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചിരുന്നു..

അല്ല അരുണേ നിന്റെ ഭാര്യക്ക് അതിഷ്ട്ടപെടുമോ ..അതോർത് നീ തലപുണ്ണാക്കേണ്ട അതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു ശരിയാക്കിക്കോള്ളാം .എന്നാൽ എനിക്ക് വിരോധമൊന്നുമില്ല .ഞാൻ അവന്റെ വണ്ടിയിൽ കയറി ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു വണ്ടി കുരച്ചുതൂരം പോയപ്പോൾ ഞാനവനോട് പറഞ്ഞു. എടാ അരുണേ നമുക്ക് കുറച്ചു ക്കോയി ഇറച്ചി വാങ്ങിയാലോ .അത്അത് .അവൻ നിന്നു പരുങ്ങി .എടാ നിന്റെ ബുദ്ദിമുട്ട് എനിക്ക് മനസ്സിലായി കാശ് അല്ലെ അത്‌ഞാൻ തരാം.

ഞാൻ ആയിരം റുബ അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു അവൻ കോയിക്കടയുടെ മുന്നിൽനിറുത്തി രണ്ടുകിലോ കൊഴിവാങ്ങി അടുത്തുള്ള കടയിനിന്നും കുറച്ചു അരിയും സാധനങ്ങളും വാങ്ങി അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു വഴിനീളെ എന്റെ മനസ്സിൽ അവന്റെ ഭാര്യയെ കുറിച്ചായിരുന്നു വലിയ സുന്നരി ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും കാണാൻ കുഴപ്പമില്ലാത്ത സാദനം ആവണെ അന്നൊരു പ്രാര്ഥനമാത്രമായിരുന്നു എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു ഇരുബത് മിനിട്ടിനുള്ളിൽ അവന്റെ വീടെത്തി ഞങ്ങളിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക്