Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 10 [SAMI]

തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

ആർദ്രയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വന്നു.

യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം തന്നെക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ ആർദ്രയാണെന്ന് ആരും പറയില്ല.

തികച്ചും കൂൾ.

ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ.

മനു മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു.

.

അടുത്തത് എയ്ഞ്ചൽ.

അവൾ ചെറിയൊരു ചിരി നൽകി.

പക്ഷേ ആ ചിരിയുടെ പിന്നിൽ ഒരു ചെറിയ പരിഭവത്തിന്റെ നിഴൽ അവൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു.

രണ്ടു ദിവസമായി അവളെ ഒന്ന് വിളിച്ചില്ല.

ഒരു മെസേജ് പോലും അയച്ചില്ല.

ആർദ്രയുടെയും ദേവശ്രീയുടെയും തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ എയ്ഞ്ചലിനെ മറന്നുപോയതായിരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ തന്നെ അതിന്റെ പരാതി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

.

ലക്ഷ്മി മാത്രം പതിവുപോലെ.

ആ കൂൾ ഭാവം.

അത് തന്നെയുള്ള ആത്മവിശ്വാസം.

ഒരു മാറ്റവുമില്ല.

മനു അവരുടെയടുത്തെത്തി.

“എന്താണ്? ഇന്ന് നേരത്തെയാണല്ലോ…”

ലക്ഷ്മി ഉടൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“സാറിനെ കാണാൻ നിന്നതാ.”

“എന്താ?”

അവൻ ചോദിച്ചു.

“ടൂറിന്റെ കാര്യം.”

“അതാണോ?”

“അതേ.”

“എന്തേ? എന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടോ?”

ലക്ഷ്മി കൈയിലെ ചെറിയ നോട്ട് ബുക്ക് അടച്ചു.

“വയനാട്, മൈസൂർ… എല്ലാവരും പോയിട്ടുണ്ടെന്നാ പറയുന്നത്.”

“പിന്നെ എവിടെയാ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അവർ മൂന്നുപേരും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി.

ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ ലക്ഷ്മിയിലേക്ക്.

എയ്ഞ്ചലിന്റെ കണ്ണുകൾ താഴേക്ക്.

പിന്നെ ലക്ഷ്മി പതിയെ പറഞ്ഞു—

“ഹൈദ്രബാദ് ആക്കിയാലോ എന്നാണ്…”

“ഹൈദ്രബാദ്?”

മനു ഒന്ന് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

“അതൊക്കെ നല്ല ദൂരം ആകില്ലേ?”

“അതേ,” ആർദ്ര ഉടൻ മനുവിനെ പിന്തുണച്ചു. “ഞാനും അതാണ് പറഞ്ഞത്.”

മനു ചിരിച്ചു.

“നിങ്ങൾക്ക് ട്രിപ്പാണോ വേണ്ടത്, ബോർഡർ കടക്കണമെന്നാണോ?”

ലക്ഷ്മി ചിരിച്ചു.

“സാർ കളിയാക്കണ്ട…”