Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]

അല്പം ആശ്വാസം പടർന്നു.

“ഹ്മ്മ്…”

“ഇനി ക്ലാസ്സിൽ തല താഴ്ത്തി ഇരിക്കരുത്. നേരെ നോക്ക്. സംശയം ചോദിക്ക്. തെറ്റിയാൽ തിരുത്തിക്കോ. മാർക്ക് കുറയാൻ പാടില്ല.”

“ശരി സാർ…”

“നിനക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിവുണ്ട്. എഴുത്തും വൃത്തിയാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സ് തെറ്റായ കാര്യങ്ങളിലാണ് കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. അത് വിടണം.”

അവൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
ഇത്രയും നേരം പേടിയോടെ നിന്നിരുന്ന ദേവശ്രീ, ഇപ്പോൾ അല്പം സ്വസ്ഥയായി.

മനു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
വട്ടമുള്ള മുഖം, നിറഞ്ഞ കവിൾ, നാണമുള്ള കണ്ണുകൾ — അവളുടെ ഭംഗി അവൾക്കുതന്നെ അറിയില്ലെന്നു തോന്നി.

“ഇനി ഒരു കാര്യം കൂടി,” മനു പറഞ്ഞു.

അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.

“നിന്നെ കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും കളിയാക്കിയാൽ, അതിന് കാരണം നീ മോശമായതല്ല. ചിലപ്പോൾ ആളുകൾക്ക് ഒരാൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ തന്നെ പറയാൻ എന്തെങ്കിലും വേണം.”

ദേവശ്രീ ഒന്നും പറയാതെ അവനെ നോക്കി.

“നിനക്ക് ഒരു സ്വാഭാവിക ഭംഗിയുണ്ട്. അത് ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചാലോ, അതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലോ, അതുകൊണ്ട് നീ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. അതിനെ നിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം കുറയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ആ നാണച്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“സാർ വെറുതെ പറയുന്നതല്ലേ…”

“വെറുതെ പറയുന്നതല്ല.

നീ നിന്റെ മുഖം ഒളിപ്പിച്ച് നടക്കേണ്ട പെൺകുട്ടിയല്ല. നിനക്ക് നന്നായി പഠിക്കാനും, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നടക്കാനും പറ്റും.”

ദേവശ്രീയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു തെളിച്ചം വന്നു.

“എനിക്ക് പേടി കുറയുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു സാർ…”

“അതാണ് വേണ്ടത്.”

“ഞാൻ വിചാരിച്ചത്… സാർ എന്നെ ശാസിക്കാനാണ് വിളിച്ചത് എന്ന്.”

മനു ചിരിച്ചു.

“ശാസിക്കാൻ