Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]
പറഞ്ഞു—
“നാളെ ക്ലാസ്സിൽ തല താഴ്ത്തി ഇരിക്കില്ല…”
അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് ഒരു ചെറിയ ധൈര്യം തോന്നി.
മനു സാർ പറഞ്ഞതുപോലെ.
നേരെ നോക്കണം.
സംശയം ചോദിക്കണം.
ആരെന്ത് പറഞ്ഞാലും, അതുകൊണ്ട് തന്റെ പഠനവും മനസ്സും തകർന്നുപോകരുത്.
പക്ഷേ അതെല്ലാം ചിന്തിച്ചിട്ടും, അവളുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും മറ്റൊരു വാക്കിലേക്കാണ് മടങ്ങിയത്.
“എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല…”
അവളെയും മനു സാറിനെയും ചേർത്ത് അങ്ങനെ മോശമായി പറയുന്നതിന് പോലും സാറിന് പ്രശ്നമില്ലെന്ന്…
അത് ഓർത്തതോടെ അവളുടെ കവിളുകൾ വീണ്ടും ചൂടായി.
അവൾ രണ്ട് കൈകളും കവിളിൽ വെച്ച് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ സാറിന് പ്രശ്നമില്ലെങ്കിൽ…”
വാക്ക് അവിടെ നിർത്തി.
അതിനു ശേഷം എന്ത് ചിന്തിക്കണമെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു.
അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു വീണ്ടും ബെഡിലേക്ക് മടങ്ങി.
പക്ഷേ ഉറക്കം ഇപ്പോഴും വന്നില്ല.
തലയണയിൽ മുഖം ചായ്ച്ച് കിടന്നപ്പോൾ, മനു സാറിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സിൽ കേട്ടു.
“ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് നീ കൂടുതൽ നന്നായി തോന്നുന്നത്.”
“ക്ലാസ്സിൽ തല താഴ്ത്തി ഇരിക്കരുത്.”
“എന്നോട് സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കണം, എന്നോട് സംസാരിക്കണം.”
ഓരോ വാക്കും അവളുടെ ഉള്ളിൽ തണുത്തൊരു മഴ പോലെ പെയ്തിറങ്ങി.
കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളായി ഗോസിപ്പിന്റെയും പേടിയുടെയും ചൂടിൽ ഉണങ്ങിയിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സിൽ, ആ രാത്രി ഒരു കുളിർമഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ തോന്നി.
അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
മനു സാറിന്റെ മുഖം വീണ്ടും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞത്—
“ഇങ്ങനെ ചിരിക്കണം… ക്ലാസ്സിലും.”
ദേവശ്രീയുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ഒരു പുഞ്ചിരി പിറന്നു.
ഉറക്കം വന്നില്ല.
പക്ഷേ ആ ഉറക്കമില്ലായ്മ പോലും അവൾക്ക് മധുരമായി തോന്നി.
കാരണം ആ രാത്രി മുഴുവൻ,
അവളുടെ മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ഗോസിപ്പിന്റെ ശബ്ദമല്ലായിരുന്നു.
മനു സാറിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു.
ആദ്യമായാണ് തനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ഫീലിംഗ്,
താൻ ഒളിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട പെൺകുട്ടിയല്ല.
തന്നെയും ആരെങ്കിലും സുന്ദരിയായി കാണുന്നുണ്ടാകും
എങ്ങിനെയോ അവൾ ആ രാത്രി തീർത്തു….
—-------------------------------------------
ആ രാത്രി പതിവുപോലെ മനു മെഹറിനെ വിളിച്ചു.
ഫോൺ എടുത്ത ഉടനെ തന്നെ മെഹറിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവ് മൃദുത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ
💬 Comments
View all comments