Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]

ആയിരുന്നെങ്കിൽ റോഡിൽ തന്നെ ശാസിക്കാമായിരുന്നു.”

അത് കേട്ട് അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

ഈ പ്രാവശ്യം ആ ചിരി അല്പം തുറന്നതായിരുന്നു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ചെറിയൊരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

“ഇങ്ങനെ ചിരിക്കണം,” മനു പറഞ്ഞു.
“ക്ലാസ്സിലും.”

“ശ്രമിക്കാം സാർ…”

“ശ്രമിക്കാം അല്ല. ചെയ്യണം.”

“ശരി സാർ.”

അവൾ മറുപടി പറയുമ്പോൾ ശബ്ദത്തിൽ ആദ്യത്തെ പേടി കുറവായിരുന്നു.
മനുവിനോട് നേരെ നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ അല്പം ധൈര്യം വന്നിരുന്നു.

“മറ്റൊരു കാര്യം,” മനു പറഞ്ഞു.

“ഇന്ന് ഇവിടെ വന്ന കാര്യം ആരോടും പറയേണ്ട. ആളുകൾക്ക് കഥ ഉണ്ടാക്കാൻ കാരണങ്ങൾ വേണ്ട.”

ദേവശ്രീ ഉടനെ തലകുനിച്ചു.

“പറയില്ല സാർ.”

“നല്ലത്.”

അവൾ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“താങ്ക്യൂ സാർ…”

“എന്തിന്?”

“എന്നോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചതിന്.”

മനു മൃദുവായി ചിരിച്ചു.

ദേവശ്രീ ഒരു നിമിഷം  അവനെ നോക്കി നിന്നു.

ആ നോട്ടത്തിൽ നന്ദിയുണ്ടായിരുന്നു.

പേടിക്ക് പകരം ഇപ്പോൾ ഒരു വിശ്വാസം വളരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

മനുവിനോട് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയ ആകർഷണം, ആ നിമിഷത്തിൽ കൂടുതൽ മൃദുവായ ഒരു ആരാധനയായി മാറി.

അവൾ സൈക്കിളിനരികിലേക്ക് നടന്നു.

പിന്നെ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

“സാർ…”

“എന്താ?”

“നാളെ ക്ലാസ്സിൽ സംശയം ചോദിച്ചാൽ… സാർ സാധാരണ പോലെ തന്നെ മറുപടി പറയുമല്ലോ?”

മനു ചിരിച്ചു.

ചോദിച്ചാൽ മറുപടി പറയും. അതാണ് എന്റെ ജോലി.”

ദേവശ്രീയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

“ശരി സാർ…”

അവൾ സൈക്കിൾ എടുത്തു.

സാർ,

അവൾ അവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട്  വീണ്ടും വിളിച്ചു

ദേ ആ