Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]

ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്നുപോലും നീ നോക്കിയില്ല…….

ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലോ ? അവൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു

നീ എന്തിനും തയ്യാറായാണോ ?

സാറിന് എല്ലാം അറിയാം എന്നാലും ഒന്നും അറിയാത്തത് പോലെ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കും…..

നിന്റെ അടുത്ത എന്ത് പറഞ്ഞാലും നീ അതിനെല്ലാം അർത്ഥം ഉണ്ടാക്കും

ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അവളുടെ മുഖത്തെ കുസൃതി അല്പം മൃദുവായി.

“അതെ സാർ. സാർ പറയുന്ന ചില വാക്കുകൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഓർക്കും.”

മനുവിന്റെ മുഖം ശാന്തമായി.

“അറിയാം.”

“അതിനാലാണ് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്.”

“എന്ത്?”

“എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ എന്ന്.”

മനു അവളെ നേരെ നോക്കി.
അവൾ ആദ്യമായി കുസൃതിയില്ലാതെ ചോദിച്ച ചോദ്യമായിരുന്നു അത്.

“ലക്ഷ്മി…”

മനു എന്തോ പറയാൻ ആരംഭിച്ചതും ലക്ഷ്മി വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി

“മറുപടി പറയണ്ട. എനിക്ക് ഇന്ന് കിട്ടിയതൊക്കെ മതി.”

“എന്നാൽ കിട്ടിയതും കൊണ്ട് വീട്ടിൽ പോകാൻ നോക്ക്, എയ്ഞ്ചൽ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും….

മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ മൃദുവായൊരു പുഞ്ചിരി വന്നു.

“ശരി സാർ.”

അവൾ പതുക്കെ വാതിലിനരികിലേക്ക് നടന്നു.

പോകുന്നതിന് മുമ്പ് വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

“സാർ…”

“ഇനി എന്താ?”

“ടൂറിന് വരണം.”

“വരും എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.” അവൻ കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു

“മെഹർ മിസ് ഇല്ലെങ്കിലും.”

മനു തലകുനിച്ചു.

“കാണാം, ലക്ഷ്മി.”

“ഞാൻ അത് ‘വരും’ എന്നായിട്ടാണ് എടുക്കുന്നത്.”

“നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പോലെ എടുക്കൂ.”

അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു.

“ശരി സാർ.”

അവൾ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

മനു കുറച്ച് നിമിഷം അവൾ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ ചിരി, അവളുടെ നാണം, അവളുടെ വാശിയുള്ള വാക്കുകൾ എല്ലാം സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കുറച്ച് നേരം കൂടി നിലനിന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

ലക്ഷ്മി പോയതിനു ശേഷവും മനു സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കുറച്ച് നേരം കൂടി ഇരുന്നു.
അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ഒരു ചിരിയുടെ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് മെഹർ അകത്തേക്ക് വന്നത്.

“എന്താടാ… ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്ന് ചിരിക്കുകയാണല്ലോ?”
അവൾ ചോദിച്ചു.

മനു അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“ഹേയ് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല.”