Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]

“അവൾ ചിലത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും.”

“എന്ത്?”

മനു ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല. പൊതുവെ പറഞ്ഞു.”

“മനു…”

“ഹ്മ്മ്?”

“ദേവശ്രീയെ കുറിച്ച് ലക്ഷ്മിക്ക് അറിയാമല്ലോ?” മെഹർ ചോദിച്ചു.

“എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവർക്കിടയിൽ ഇതും ചർച്ച ആയിട്ടുണ്ട്.”

“അപ്പോൾ ഇനി ദേവശ്രീയും അവരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് കടക്കും.”

“അതെ.”

“മനു…” മെഹർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “ഇപ്പോൾ നിന്റെ ചുറ്റും നാല് പെൺകുട്ടികൾ. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ രീതിയിൽ നിന്നെ കാണുന്നു. നീ ഒരാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾക്ക് വേദനയാകാം. ഒരാളോട് ചിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾക്ക് പ്രതീക്ഷയാകും.”

“എനിക്കറിയാം.”

“അറിയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം മതി വരില്ല. ഓരോ വാക്കും ശ്രദ്ധിക്കണം.”

“നീ കൂടെയുണ്ടല്ലോ.”

“ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്. പക്ഷേ എല്ലായിടത്തും നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല.”

മനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് രക്ഷപ്പെടണമെന്നില്ല.”

“അതാണ് പേടി.” മെഹർ ശ്വാസം വിട്ടു. “നീ ചിലപ്പോൾ ഈ എല്ലാം ഒരു കഥ പോലെ കാണും. പക്ഷേ ഇവർക്ക് അത് അവരുടെ മനസ്സ് ആണ്.”

“ഞാൻ അവരെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.”

“അറിയാം. പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ ഉദ്ദേശിക്കാതെ പോലും വേദനിക്കും.”

മനു മിണ്ടാതെ നിന്നു.

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മെഹർ ശബ്ദം മൃദുവാക്കി.

“എന്നാലും… ഇന്ന് ദേവശ്രീയെ സഹായിച്ചത് നല്ല കാര്യം ആണ്. അവൾ ഇന്ന് സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങും.”

“അങ്ങനെ ആകുമോ?”

“ആകും. നീ പറഞ്ഞ ‘സുന്ദരി’ എന്ന ഒറ്റ വാക്ക് ഇന്നത്തെ രാത്രി മുഴുവൻ അവൾ ഓർക്കും.”

മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറുചിരി വന്നു.

“അത് അത്ര വലിയ കാര്യമാണോ?”

“ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക്, അവൾ സ്വയം സംശയിച്ചു നിൽക്കുന്ന സമയത്ത്, അവൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾ പറയുന്ന ഒരു നല്ല വാക്ക് വലിയ കാര്യം ആണ് മനു.”

“നീ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇപ്പോഴാണ് അത് മനസ്സിലാകുന്നത്.”

“അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറയുന്നത് — വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം.”

“ശരി ടീച്ചർ.”

“കളിയാക്കണ്ട.”

“കളിയാക്കിയതല്ല.”

മെഹർ