Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 8 [SAMI]

പറഞ്ഞു.

“നാളെ എയ്ഞ്ചലിനെ വിളിക്ക്.”

മനു ആർദ്രയെ ഒന്ന് നോക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“എന്നിട്ട്?” മനു ചോദിച്ചു.

“എന്നിട്ടെന്താണെന്ന് ഞാൻ മാഷിനോട് പറഞ്ഞുതരണോ?”

മെഹറിന്റെ ചിരി ഫോണിലൂടെ വ്യക്തമായി കേട്ടു.

ആർദ്ര കൈകൊണ്ട് വായ് പൊത്തി.

“എയ്ഞ്ചൽ അങ്ങനെയൊന്നും വരില്ല,” മനു പറഞ്ഞു.

വരും…

ആർദ്ര ഉടനെ ചുണ്ടുകൾകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

മനു വിരൽ ചുണ്ടിൽ മുട്ടിച്ച്—

ശൂ…

എന്ന് കാണിച്ചു.

ആർദ്ര വീണ്ടും മനുവിന്റെ കൈയിൽ നുള്ളി.

“എന്താടാ?” മെഹർ ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല.”

“നീ എന്തോ ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ.”

“ഞാനോ? ഒന്നുമില്ല.”

“ഹ്മ്മ്… ശരി.”

മെഹർ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദയായി.

മനു വിഷയം മാറുമെന്ന് കരുതി.

പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം മെഹർ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു—

“എന്നാൽ ദേവശ്രീയെ വിളിക്ക്.”

ആ പേര് കേട്ട നിമിഷം ആർദ്രയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ചിരി അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലമായി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് മനുവിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

ദേവശ്രീയോ?

ആ പേര് ഈ സംഭാഷണത്തിൽ വരുമെന്ന് അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

കുറച്ചുനേരം മുമ്പ് എയ്ഞ്ചലിന്റെയും ലക്ഷ്മിയുടെയും പേരുകൾ വന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന കുസൃതിയല്ല ഇപ്പോൾ.

ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ശുദ്ധമായ അതിശയം.

അതോടൊപ്പം പുതിയൊരു സംശയവും.

മനുവിന്റെ മുഖവും ഒരു നിമിഷം മാറി.

മെഹർ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ദേവശ്രീയുടെ പേര് പറയും എന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

ആർദ്ര തന്റെ മുഖം വായിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായതോടെ അവൻ ഉടനെ മുഖം നേരെയാക്കി.

“ദേവശ്രീയോ?” ഒന്നും അറിയാത്തതുപോലെ മനു ചോദിച്ചു.

ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് മാറിയില്ല.

“ഹ്മ്മ്,” മെഹർ പറഞ്ഞു.

മനു ആർദ്ര കേൾക്കാനായി തന്നെ