Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]

ഒന്നും പറയുന്നില്ലല്ലോ?”

“ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ സാർ… വരണം എന്ന്.”

“അത്രയേ ഉള്ളോ?”

“അത് മതി സാർ,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ലക്ഷ്മി അവളുടെ മുഖം നോക്കി ചെറിയൊരു സംശയത്തോടെ നിന്നു.

“വാ പോകാം,” എയ്ഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

“നിക്ക് ?” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു

ലക്ഷ്മി മനുവിനെ ഒരു നിമിഷം നോക്കി.
പിന്നെ എയ്ഞ്ചലിനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“നീ നടന്നോ. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.”

എയ്ഞ്ചൽ അവളെ നോക്കി.

“എന്താ?”

“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്.”

എയ്ഞ്ചൽ മനസ്സിലായിട്ടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ലക്ഷ്മി തിരിഞ്ഞ് വീണ്ടും മനുവിന്റെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് വന്നു.

“സാർ…”

മനു മുഖം ഉയർത്തി.

“ഹ്മ്മ്?”

“സാർ…”

മനു മുഖം ഉയർത്തി.

“ഹ്മ്മ്?”

“ലാബ് മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞോ?”

അവളുടെ ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം മനുവിന് ഉടനെ മനസ്സിലായി.
അവൻ അവളെ നോക്കി ചെറിയൊരു ചിരി ചിരിച്ചു.

“കഴിഞ്ഞല്ലോ.”

“ഒരെണ്ണം പോലും ബാക്കി ഇല്ലേ?”

“എന്തേ, നിനക്ക് ഇനിയും വേണോ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ലക്ഷ്മി തല താഴ്ത്തി.
പക്ഷേ ചുണ്ടിൽ ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ലതായിരുന്നു…”

“എന്നിട്ട് എന്തിനാ? അന്നത്തെ പോലെ…?”

മനു പകുതിയിൽ നിർത്തി.

ലക്ഷ്മി പെട്ടെന്ന് അവനെ നോക്കി.

“അന്നെന്താ സാർ?”

“നിനക്ക് ഒന്നും ഓർമ്മയില്ലേ?”

അത് കേട്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് നാണം പടർന്നു.

“ഓർമ്മയുണ്ട്…” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് നാണമൊക്കെ വരുമോ?” മനു അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“അതെന്താ സാർ, ഞാനും ഒരു പെണ്ണ് അല്ലേ?”

“ആ നാണമൊന്നും അന്ന് ഉണ്ടായില്ലല്ലോ.”

“അത് പെട്ടെന്ന് ചെയ്തു പോയതാ…”
അവൾ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു.
“സാറിന്റെ നുള്ള് കിട്ടിയപ്പോ നിർത്തിയില്ലേ…”

“ബാക്കി കുട്ടികൾ ഉണ്ടായത് കൊണ്ടാണ് അത് നുള്ളിൽ തീർന്നത്,” മനു അർത്ഥം വച്ച് പറഞ്ഞു.

ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞു.

“ആരും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ?”