Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 7 [SAMI]

റെക്കോർഡ് നോക്കാൻ വേണ്ട സ്ഥലവും ഒരുക്കി വച്ചു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കുട്ടികൾ ഒരാളൊരാളായി വരാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യത്തെ കുട്ടി റെക്കോർഡ് നൽകി. മനു വേഗത്തിൽ പേജുകൾ നോക്കി, ചെറിയ തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, മാർക്ക് ഇട്ട് തിരികെ കൊടുത്തു.

അവൾ ഇറങ്ങി.

അടുത്തയാൾ വന്നു.

അങ്ങനെ കുറേ കുട്ടികൾ വന്നു പോയി.

ഓരോരുത്തരും വരുമ്പോഴും മനു സാധാരണയായി പെരുമാറി. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സ് കാത്തിരുന്നത് ദേവശ്രീയെയാണ്.

അവസാനം, കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം, സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ദേവശ്രീ.

കൈയിൽ റെക്കോർഡ്. മുഖത്ത് ഒരു മങ്ങിയ ഭാവം. അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ ഒരു നിമിഷം ചുറ്റും നോക്കി. ആരെങ്കിലും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്ന പോലെ.

“സാർ…”

അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

“വാ ദേവശ്രീ,” മനു പറഞ്ഞു.

അവൾ റെക്കോർഡ് അവന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു. കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് മറയ്ക്കാൻ അവൾ പുസ്തകത്തിന്റെ അരികിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി പിടിച്ചു.

മനു റെക്കോർഡ് തുറന്ന് നോക്കി.

അവളുടെ എഴുത്ത് വൃത്തിയുള്ളതായിരുന്നു. പക്ഷേ ചില പേജുകളിൽ വരകൾ അല്പം കുലുങ്ങിയിരുന്നു. മനസ്സിൽ എന്തോ അലച്ചിൽ ഉള്ളപ്പോൾ എഴുതിയതുപോലെ.

അവൻ പേജുകൾ മറിക്കുമ്പോഴും, അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ദേവശ്രീ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നില്ല. ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഒരു പേടി. ഒരു തെറ്റ് ചെയ്ത കുട്ടിയുടെ പേടി അല്ല. എല്ലാവരും തന്നെ കുറിച്ച് എന്തോ ചിന്തിക്കുന്നു എന്ന ബുദ്ധിമുട്ടിന്റെ പേടി.

മനു പതുക്കെ വിളിച്ചു.

“ദേവശ്രീ…”

അവൾ പെട്ടെന്ന് തല ഉയർത്തി.

“സാർ…”

അവളുടെ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ന്നതായിരുന്നു.

മനു ചുറ്റും നോക്കി. അടുത്തിരിക്കുന്ന ടീച്ചർമാർ അവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്നെങ്കിലും, എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ പറയാൻ ഇത് ശരിയായ സമയം അല്ലെന്ന് അവന് തോന്നി.

അവൻ പറയാൻ മനസ്സിൽ വച്ചിരുന്ന വാക്കുകൾ അവിടെ തന്നെ കുടുങ്ങി.

“ദേവശ്രീ ഇപ്പോൾ ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലല്ലോ…”

അവൻ വളരെ സാധാരണയായി ചോദിച്ചു.

ദേവശ്രീയുടെ മുഖം കൂടുതൽ മങ്ങി.

അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

“എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ?”
അവൻ ചോദിക്കാനായി. പക്ഷേ