Chapter Title : മായ [ജയശ്രീ]

പാതിരായ്ക്ക് ഇങ്ങനെ എയറിൽ നിന്ന് ഒരാള് വന്ന പേടികൂല്ലേ
രൂപം : ഇയാള് അല്ലെ എന്നെ തട്ടി വിളിച്ചേ
രാഹുൽ : ഞാനോ എപ്പോ

മേശപ്പുറത്ത് കിടക്കുന്ന പ്രതിമ ചൂണ്ടി കാട്ടി
അവള് : ദാ അതിൻ്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടില്ലേ അപ്പോ
രാഹുൽ : അപ്പോ

അവള് : നി വിളിച്ചു ഞാൻ വന്നു
രാഹുൽ : ശരിക്കും ആരാ
അവള് : ഞാൻ ഞാൻ... ദേവലോകത്ത് നിന്ന് വന്നതാ
രാഹുൽ : ഹേ....

അവള് : അതെന്നെ അവിടെ അടിമ പണിയാ.. വട്ടാവും അവിടെ നിന്ന അതാ ഞാൻ മെഡിക്കൽ ലീവ് എഴുതി കൊടുത്ത് ഞാൻ ഇങ്ങ് പോണ്
രാഹുൽ : ഐ... മെഡിക്കൽ ലീവ..

അവൻ്റെ ഞെട്ടൽ ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല
അവള് : അതെന്നെ.... അവിടെ ഭയങ്കര ബോറ...അല്ല ഇപ്പഴും എന്നെ വിശ്വാസം ആയില്ല പേടി ഉണ്ട് അല്ലെ

രാഹുൽ : ആ ഉണ്ട്
അവള് : ഇങ്ങ് അടുത്ത് വാ...
രാഹുൽ : എന്തിനാ അതൊന്നും വേണ്ട
അവള് : എന്നെ തൊട്ട് നോക്കിക്കോ...വാ

ഒരു നിമിഷം വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു
പതിയെ മുന്നോട്ട് വന്ന് അവളെ ഒന്ന് തൊട്ട് പെട്ടെന്ന് പിറകോട്ട് മാറി
അവള് : ഇപ്പൊ വിശ്വാസം ആയ

അവൻ ആയി ന്നോ ആയില്ല എന്നീ ഭാവത്തിൽ തലയാട്ടി
അവള് : എന്നാലേ കുട്ടി കിടന്നോ ഞാൻ പിന്നെ വരാം
തിരിച്ചു പറയാൻ തുടങ്ങും മുൻപേ.... അവള് മറഞ്ഞു
രാഹുൽ : ഹേ...പോയ ഹലോ....

രാഹുൽ സ്വയം ഒന്ന് നുള്ളി നോക്കി
രാഹുൽ : ഹേയ് സ്വപ്നം അല്ല
പിറ്റേന്ന് രാത്രി രാഹുൽ എന്തോ എഴുതുന്ന തിരക്കിൽ
അതേയ്....

രാഹുൽ : വന്നാ എവിടെ കാണുന്നില്ല ലോ
അവള് : ഇവിടെ ബെഡിൽ

രാഹുൽ : ഹൊ.... ഇങ്ങനെ പറയാതെ പെട്ടെന്ന് വന്ന എൻ്റെ ഉള്ളു ഒന്ന് പിടഞ്ഞു
അവള് : ഓ...പിന്നെ... എഴുതുവാ അല്ലെ
രാഹുൽ : അല്ല തേങ്ങ ഇടുവ....കണ്ടില്ലേ
അവള് : എന്താണാവോ

രാഹുൽ :