Chapter Title : സാഗരസർഗ്ഗം [ഭൂതത്താൻ]

തുണി പാറുന്ന ശബ്ദവും മരപ്പലകകൾ തമ്മിൽ ഉരസുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ചെറിയ ഞരക്കവും കേൾക്കാം.

​ശരീരമാകെ വല്ലാത്തൊരു തളർച്ച. കൺപോളകൾ പതിയെ അനങ്ങി. കണ്ണുതുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവയ്ക്ക് പതിവിലേറെ ഭാരം തോന്നി. ഏറെ നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ അഖിൽ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

​ചുറ്റിലും കൂരിരുട്ട്. ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാനാവുന്നില്ല. മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചുകയറുന്ന തണുപ്പും ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ഇരമ്പലും മാത്രം. അവൻ അനങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. ശരീരമാകെ നുറുങ്ങുന്നപോലെ വേദന. കൈകൾ നിലത്തൂന്നി എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും കൈമുട്ടുകൾ വിറച്ചു. തുട തൊട്ട് കീഴ്പോട്ട് തണുത്തു മരവിച്ചിരിക്കുന്നു; കാലൊന്ന് അനക്കാൻ പോലും വയ്യ. ശരീരത്തിന് സ്വന്തം ഭാരംപോലും താങ്ങാനാവാത്ത അവസ്ഥ.

​പതിയെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റിലും പായിച്ചു. മുന്നിൽ എന്തോ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇരുട്ടായതിനാൽ ഒന്നും വ്യക്തമല്ല. കൈകൾ കൊണ്ട് തപ്പിനോക്കിയപ്പോൾ എന്തോ ഒരു പരുക്കൻ പ്രതലത്തിൽ വിരലുകളുടക്കി. മരം! താൻ കിടക്കുന്നത് മരപ്പലകകൾ പാകിയ ഏതോ പ്രതലത്തിലാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം, അടിയിലെ ആ മരത്തറ പതിയെ ആടിയുലഞ്ഞു. അഖിൽ കണ്ണുകൾ മുറുക്കിയടച്ചു. താൻ കിടക്കുന്നത് വെറും നിലത്തല്ല, ചലിക്കുന്ന മറ്റെന്തിന്റെയോ മുകളിലാണ്!

​അതെന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ചിന്തകൾ കൂട്ടിമുട്ടി. തലയ്ക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം. ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഓരോ കാര്യവും അവ്യക്തതയിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു.

എവിടെയായിരുന്നു താൻ?

എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി?

ഇത് ഏതാ സ്ഥലം?

ഒന്നിനും ഉത്തരമില്ല.

​വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ശരീരം വഴങ്ങിയില്ല. അവസാനമായി കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ മുന്നിലെ ഇരുട്ട് കൂടുതൽ കനക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി. പതിയെ കൺപോളകൾ അടഞ്ഞു. അവൻ വീണ്ടും ബോധരഹിതനായി.

​പുറത്ത്, ശാന്തമായ കടൽപ്പരപ്പിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റിന്റെയും ചെറുതിരമാലകളുടെയും താളത്തിനൊപ്പം ആ