Chapter Title : സാഗരസർഗ്ഗം [ഭൂതത്താൻ]

മടിയിൽ തളർന്നുകിടക്കുന്ന അനിയത്തിയിലാണ്. വാത്സല്യത്തോടെ ആ മുഖത്തൊന്ന് തലോടിയ ശേഷം, മുഖത്തേക്കടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റും കടലിന്റെ ഇരമ്പലും കേട്ട് അവൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന കടലും, താൻ ഇരിക്കുന്ന അപരിചിതമായ മരത്തറയും കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. എവിടെയാണ് താൻ? എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? പക്ഷേ അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാനുള്ള സാവകാശം കിട്ടിയില്ല. അതിനു മുൻപേ അവളുടെ നോട്ടം തനിക്ക് തൊട്ടുമുന്നിലായി നിൽക്കുന്ന അഖിലിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.

​വിജനമായൊരു സ്ഥലത്ത് ബോധംവന്നുണരുമ്പോൾ മുന്നിൽ അപരിചിതനായൊരു മനുഷ്യൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ഏതൊരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിക്കും ഉണ്ടാകുന്ന സ്വാഭാവികമായ ഭയം അവളിലും ഇരച്ചുകയറി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു, വിളറിയ ചുണ്ടുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ശരീരമാകെ തളർന്നിരിക്കുകയാണെങ്കിലും, എവിടെനിന്നോ കിട്ടിയ ഊർജ്ജത്തിൽ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം അവൾ പിന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പിന്നിലെ പലകയിൽ തട്ടി അവൾ നിസ്സഹായയായി. ആ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ അപരിചിതനായ അവനോടുള്ള കടുത്ത ഭയവും പരിഭ്രാന്തിയുമായിരുന്നു.

​ആ നോട്ടത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ അഖിൽ അറിയാതെ ഒരു ചുവട് പിന്നിലേക്ക് വെച്ചുപോയി. അവൻ തറയിൽ ഭയന്ന് വിറച്ചിരുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെയും അവളുടെ മടിയിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്നവളെയും സംശയത്തോടെ നോക്കി.

​ആ നോട്ടത്തിൽ വിറങ്ങലിച്ചു പോയവൾ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന അനിയത്തിയെ പെട്ടെന്ന് നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "അടുത്തേക്ക് വരരുത്!!" ഭയവും ദേഷ്യവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ അലറി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് നിലത്തുനിന്നും ചെറിയൊരു മരക്കഷണം തപ്പിയെടുത്ത് അവനുനേരെ ചൂണ്ടി.

​"പേടിക്കണ്ട... ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കാൻ വന്നതല്ല," അഖിൽ ഇരു കൈകളും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ എനിക്കും അറിയില്ല നമ്മൾ