Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]
നൽകുന്നു. ഓരോ ചുവടിലും താളത്തിൽ തുള്ളുന്ന ആ വലിയ കുണ്ടികളും തുടുത്ത ഉടലും ചേരുമ്പോൾ മായാവതി ശരിക്കുമൊരു ശില്പം പോലെ മനോഹരമാണ്.
മായാവതി 2
മായാവതിയുടെയും സുഗുണന്റെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷം പിന്നിട്ട ഒരു വൈകുന്നേരം. കോലായിൽ പുകയുന്ന റബ്ബർ ഷീറ്റുകളുടെ മണം പടർന്നു നിൽക്കുന്ന സമയം. ഭവാനി മായാവതിയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ തോളിൽ കൈ വെച്ച് മെല്ലെ ചോദിച്ചു:
"എന്താ മോളെ... നമുക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിക്കാല് കാണാൻ സമയമായില്ലേ? സുഗുണനോട് ഞാൻ പറയണോ?"
അതുകേട്ടതും മായാവതിയുടെ മുഖം വാടി. മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അവളുടെ ആ വിടർന്ന മാന്മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. തുടുത്ത കവിളിലൂടെ ആ കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ ഭവാനിയമ്മയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവരുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു രണ്ടു മാസം ആയപ്പോഴേക്കും സുഗുണൻ ഗൾഫിൽ പോയി.പിന്നെ എങ്ങനെ കുട്ടികളുണ്ടാവും.. ഭവാനി ചിന്തിച്ചു.
മായാവതി തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. വിങ്ങുന്ന ആ മാറിലെ വലിയ മുലകൾ ദീർഘശ്വാസത്തിനൊപ്പം ഉയർന്നു താഴുന്നത് നോക്കി ഭവാനിയമ്മ നിന്നു. തന്റെ മരുമകളുടെ ആ വശ്യമായ ഉടലും യൗവനവും ഇങ്ങനെ ആരും തൊടാനില്ലാതെ ഈ തോട്ടത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ തോന്നി.
ഭവാനി മായാവതിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. മരുമകളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആ സങ്കടം കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു.
"എന്തിനാ മോളെ നീ ഇങ്ങനെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ അമ്മ തന്നെയല്ലേ... ഈ അമ്മയോട് നിനക്ക് എന്തും തുറന്നു പറയാലോ. എന്തിനാ അത് ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി നീ ഇങ്ങനെ നീറുന്നത്?" ഭവാനിയമ്മയുടെ ആ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മായാവതിയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.
അവൾ തല താഴ്ത്തി, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മടിച്ചു മടിച്ചാണ് അത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്: "അമ്മേ... സുഗുണൻ ഏട്ടൻ പാവമാണ്, അതൊക്കെ ശരി തന്നെ. പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടത് നൽകാൻ അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല, ഇനി കഴിയുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. അയാളുടെ ആ കുണ്ണ കണ്ടാൽ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ചുക്കുമണിയുടെ അത്രയേ വലിപ്പമുള്ളൂ അമ്മേ... ആ വലിപ്പമില്ലാത്ത കുണ്ണ കൊണ്ട് എനിക്കൊരു
💬 Comments
View all comments