Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആ വശ്യമായ ഉടലും യൗവനവും ഇങ്ങനെ ആരും തൊടാനില്ലാതെ ഈ തോട്ടത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ തോന്നി.

​ഭവാനി മായാവതിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. മരുമകളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആ സങ്കടം കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു.

​"എന്തിനാ മോളെ നീ ഇങ്ങനെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ അമ്മ തന്നെയല്ലേ... ഈ അമ്മയോട് നിനക്ക് എന്തും തുറന്നു പറയാലോ. എന്തിനാ അത് ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി നീ ഇങ്ങനെ നീറുന്നത്?" ഭവാനിയമ്മയുടെ ആ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മായാവതിയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.

​അവൾ തല താഴ്ത്തി, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മടിച്ചു മടിച്ചാണ് അത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്: "അമ്മേ... സുഗുണൻ ഏട്ടൻ പാവമാണ്, അതൊക്കെ ശരി തന്നെ. പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടത് നൽകാൻ അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല, ഇനി കഴിയുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. അയാളുടെ ആ കുണ്ണ കണ്ടാൽ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ചുക്കുമണിയുടെ അത്രയേ വലിപ്പമുള്ളൂ അമ്മേ... ആ വലിപ്പമില്ലാത്ത കുണ്ണ കൊണ്ട് എനിക്കൊരു സുഖവും കിട്ടുന്നില്ല. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അത് എന്റെ പൂറ്റിൽ ഒന്ന് കേറ്റാൻ പോലും അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. പിന്നെ എങ്ങനെയാ അമ്മേ ഞാൻ ഒരു അമ്മയാകുന്നത്?"

​പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോഴേക്കും മായാവതി വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭവാനിയമ്മയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. തന്റെ മരുമകളുടെ വശ്യമായ ആ രൂപവും യൗവനവും ആസ്വദിക്കാൻ സ്വന്തം മകന് കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്ന സത്യം ഭവാനിയമ്മയെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ വലിയ തറവാടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ മായാവതിയുടെ തേങ്ങൽ മാത്രം ബാക്കിയായി.

മായാവതി 3

കോലായിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മായാവതിയുടെ തളർന്ന മുഖത്തേക്ക് ഭവാനിയമ്മ നോക്കി. അവളുടെ ആ