Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞത്. അല്ലാതെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനല്ല..."

​മായാവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭവാനിയമ്മയുടെ ഉള്ളം ഒന്ന് വിങ്ങി. തന്റെ മകന്റെ പോരായ്മകൾ അറിഞ്ഞിട്ടും അവനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആ മരുമകളുടെ സ്വഭാവഗുണത്തിൽ അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനം തോന്നി. എങ്കിലും, ആ വിരിഞ്ഞ ശരീരവും തുടിച്ചു നിൽക്കുന്ന യൗവനവും ആസ്വദിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ അവൾ ഇനിയും എത്ര കാലം ഇങ്ങനെ കാത്തിരിക്കും എന്നോർത്തപ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ ഭാക്കിയായി.

​മായാവതി തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് കൊണ്ട് മുഖം തുടച്ചു. വിങ്ങുന്ന ആ മാറിലെ വലിയ മുലകൾ സങ്കടത്തോടെ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഭവാനിയമ്മ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് തലയിൽ തലോടി. "എന്റെ മോളെ..." എന്ന് വിതുമ്പാനല്ലാതെ അവർക്ക് മറ്റൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.

മായാവതി 4

അങ്ങനെയിരിക്കെ.. ആ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലേക്ക് പുതിയ ഒരു ജോലിക്കാരൻ വന്നു. ദാമോദരൻ ഒരു 30 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നും നല്ല ഉരുക്കു ശരീരം ജിമ്മൻ ഒന്നുമല്ല പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ ശരീരഭംഗി ഉള്ള ഒരുത്തൻ.ഗോവിന്ദൻ എന്നാ പ്രായം ഉള്ള ഒരാൾ ആയിരുന്നു അവിടെ ജോലിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത്, അയാൾക് വയ്യാതായപ്പോൾ ആണ് ദാമോദരനെ അങ്ങോട്ടു ജോലിക്ക് വിട്ടത്. ഗോവിന്ദൻ അത് ഭവാനിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ അത് മായവതിയോട് പറയാൻ മറന്നു.

അന്ന് രാവിലെ ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് മായാവതി പതിവുപോലെ പറമ്പിലേക്ക് നടക്കാനിറങ്ങി. വീട്ടിൽ ഭവാനി മാത്രമുള്ളതുകൊണ്ടും ആ വിജനമായ കാട്ടിലേക്ക് വേറെ ആരും വരാത്തതുകൊണ്ടും അവൾ നേർത്ത ഒരു മുണ്ടും ബ്ലൗസും മാത്രമേ ധരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. മേൽമുണ്ടോ ഷാളോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിലെ വലിയ മുലകൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുമായിരുന്നു. മുണ്ട് പൊക്കിളിന് താഴെയായി ആഴമേറിയ പൊക്കിൾച്ചുഴി തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന വിധത്തിലാണ് അവൾ ഉടുത്തിരുന്നത്.

​തോട്ടത്തിലെ തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് തന്റെ വലിയ കുണ്ടികൾ താളത്തിൽ ഇളക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ നടക്കുമ്പോൾ, പെട്ടെന്നാണ് റബ്ബർ മരത്തിന് പിന്നിൽ ആ ഉരുക്കു ശരീരം കണ്ടത്. ഷർട്ടില്ലാതെ, വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച കറുത്തിരുണ്ട ശരീരവുമായി ദാമോദരൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നു. മായാവതി ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി.

​"ആരാ... ആരാ നിങ്ങൾ?" വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

​ദാമോദരന്റെ