Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]
പരുക്കൻ കണ്ണുകൾ അവളുടെ അർദ്ധനഗ്നമായ ഉടലിലൂടെ ഒന്ന് മേഞ്ഞു നടന്നു. "പുതിയ ജോലിക്കാരനാണ്. പാലെടുക്കാൻ വന്നതാ.ഗോവിന്ദേട്ടന് വയ്യ, പകരം എന്നെ പറഞ്ഞു വിട്ടതാണ്." ദാമോദരൻ തന്റെ ഉരുക്കു കൈകൾ കൊണ്ട് നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചു. അയാളുടെ ആ കനത്ത നോട്ടം തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് മായാവതി അറിഞ്ഞു. ആ വന്യമായ ആൺകരുത്ത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് നൽകിയത്.
"ആ... ശരി..." എന്ന് പറഞ്ഞു മായാവതി വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ വലിയ കുണ്ടികൾ താളത്തിൽ ആടി ഉലയുന്നത് ദാമോദരൻ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.
മായാവതി വേഗത്തിൽ വീട്ടിലെത്തി ഭവാനിയോട് ചോദിച്ചു: "അമ്മേ... പറമ്പിൽ പുതിയ ജോലിക്കാരനാണല്ലോ. ഗോവിന്ദേട്ടൻ അല്ലല്ലോ വന്നത്?"
ഭവാനി സോഫയിലിരുന്ന് മരുമകളെ ഒന്ന് നോക്കി. "ആ മോളെ... അത് ദാമോദരനാണ്. നിന്നോട് പറയാൻ ഞാൻ അങ്ങ് മറന്നു പോയി. എന്തായിരുന്നു നിങ്ങൾ അവിടെ സംസാരിച്ചത്?"
മായാവതി ഒന്ന് പരുങ്ങി. "അത്... അത് ഞാൻ ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചതാ അമ്മേ. അയാൾ പുതിയ ആളാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അത്രയേ ഉള്ളൂ. അമ്മ അതൊക്കെ കണ്ടോ?"
അതുകേട്ടതും ഭവാനി പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "ആ... ഞാൻ ജനലിലൂടെ കണ്ടു. നീ അവിടെന്ന് ഇങ്ങോട്ട് ഓടി വരുമ്പോൾ അവൻ നിന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും നിന്റെ ആ കുണ്ടിയുടെ ഇളക്കം തന്നെയാണ് അവൻ നോക്കി നിന്നത്. നിന്റെ ഈ വേഷത്തിൽ ആരു കണ്ടാലും ഒന്നു നോക്കിപ്പോകും മോളെ. അവനൊരു ആണല്ലേ... ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടാൽ കണ്ണ് ഉടക്കാതിരിക്കുമോ?"
ഭവാനിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് മായാവതിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചലനവും ആ ഉരുക്കു മനുഷ്യൻ ആസ്വദിച്ചു എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിലെ വലിയ മുലകൾ ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
മായാവതി 5
മായാവതിയും ഭവാനിയും എന്നും 11 മണി ഒക്കെ ആവുമ്പോൾ പതിവുപോലെ അലക്കാനും കുളിക്കാനും ആയി അവരുടെ പറമ്പിനു താഴെ ഉള്ള അരുവിയിൽ ആണ് പോവാറു. അന്ന് പതിവ് പോലെ ഭവാനിയും മായാവതിയും കൂടി
💬 Comments
View all comments